آینده روشن تولیدات استانی تلویزیون

به همین دلیل تصمیم براین شد تا در ساخت آثار استانی از نیروهایی استفاده شود که حرفه‌ای هستند و بیشتر در تهران متمرکز هستند. استفاده از نیروهای حرفه‌ای تولیدات استانی را با 2 نکته روبه‌رو کرد.

اول این‌که سطح کیفی آثار را بالا برد. دوم این‌که نیروهای منطقه‌ای هم در کنار نیروهای حرفه‌ای اصول کار را فرا گرفتند اما این 2 حسن یک بدی هم داشت؛ تولیدات استانی که باید با شاخصه‌های بومی همخوانی می‌داشتند شبیه آثاری شدند که در تهران ساخته می‌شدند. شاید به همین دلیل بود که مدیران تلویزیون بعد از مدتی از مراکز خواستند تا با استفاد از نیروهای بومی به تولیدات خود ادامه دهند. در این دوره بود که برخی از مراکز آثار خوبی را تولید کردند و برخی از استان‌ها هم ضعیف جلوه کردند. از شبکه‌های استانی که تاکنون آثار خوبی از آنها را دیده‌ایم می‌توان به مرکز گیلان، اردبیل، مرکزی، آذربایجان‌های غربی و شرقی و... اشاره کرد. تولیدات این مراکز بخصوص در زمینه فیلم و سریال آنقدر پیشرفت کرده‌اند که برخی از آثار آنها از شبکه‌های سراسری هم پخش می‌شوند. این مراکز کاملا با اصول برنامه‌سازی در مرکز استان آشنا هستند، قواعد جذابیت این تولیدات را می‌شناسند به همین دلیل فیلم و سریال‌هایی می‌سازند که مخاطب را جذب می‌کنند. آنها داستان‌هایی را برای کار انتخاب می‌کنند که ریشه در منطقه دارد، کارگردانی‌های منسجمی دارد و از بازیگران خوبی هم در آنها استفاده شده است.

اما واقعیت این است که برخی از مراکز استان‌ها هر چند ظرفیت بومی بالایی برای سریال و فیلمسازی دارند اما از این ظرفیت‌ها بخوبی استفاده نمی‌کنند.

البته برخی بر این باور هستند که اگر میزان بودجه این استان‌ها افزایش یابد حتما این مراکز هم می‌توانند آثار برجسته‌ای تولید کنند. اما واقعیت این است که نیروی انسانی مجرب مهم‌ترین عاملی است که باعث می‌شود آثار مراکز استان‌ها از نظر کیفیت ارتقا پیدا کنند. سوژه یابی آن هم در استان‌هایی که دارای تمدن قدیمی هستند و باورهای ملی و مذهبی درآنها به وفور پیدا می‌شود نیز می‌تواند سطح کیفی آثار استانی را بالاتر از آنچه اکنون هست، ببرد.

سارا بختیاری