با هورمون‌های از دست رفته چه کنیم؟

1. یائسگی مشکلی برای شما ایجاد کرده است؟

2. دچار پوکی استخوان شد‌ه‌اید؟

3. به سرطان خاصی مبتلا هستید یا سابقه ابتلا به سرطان دارید؟

4. سابقه بیماری عروق کرونر قلب دارید؟

5. مبتلا به فشارخون کنترل نشده هستید؟

6. بیماری کبدی فعال دارید؟

7. دچار بیماری لوپوس هستید؟

درمان جایگزین هورمون در یائسگی نه تنها باعث کاهش علائم ناخوشایند و بهبود کیفیت زندگی می‌شود بلکه از پوکی استخوان و شکستگی پیشگیری می‌کند. از سوی دیگر شواهدی مبنی بر خطر افزایش سلول‌های رحم، سرطان سینه و مسدود شدن رگ توسط لخته به خصوص با استفاده طولانی مدت از هورمون‌ها وجود دارد. آینده درمان جایگزین هورمون اندکی نامعلوم است و به تحقیقات بیشتری برای روشن شدن آن نیاز است.

از درمان هورمون‌های جایگزین فقط زمانی باید استفاده کرد که علائم یائسگی برای فرد غیرقابل تحمل است یا این که پوکی استخوان واضح وجود داشته باشد. در موارد زیر نباید از هورمون جایگزین استفاده کرد: سرطان دیواره رحم، سرطان سینه، لختگی خون راجعه، سابقه بیماری عروق کرونر قلب، فشارخون کنترل نشده، خونریزی از واژن بدون تشخیص، بیماری کبدی فعال، بیماری لوپوس فعال، اتو اسکلروز (وضعیتی که در آن استخوان‌سازی در گوش میانی رخ می‌دهد)‌، پورفیری حاد متناوب (افزایش پورفیرین در خون و ادرار)‌

درمان جایگزین هورمون هم مانند هر درمان دیگری با عوارض همراه است. این عوارض در 32 ماه اول ظاهر می‌شوند و کم‌کم از بین می‌روند. این عوارض عبارتند از: سندرم پیش قاعدگی، تهوع، اختلال در سینه، مشکلات خونریزی‌دهنده و گرفتگی عضلات پا.

هیچ شواهد محکمی مبنی بر افزایش خطر سرطان سینه با استفاده از درمان جایگزین هورمون برای کمتر از 5 سال وجود ندارد.

درمان جایگزین را نمی‌توان به خانم‌های یائسه بدون علامت برای پیشگیری از پوکی استخوان پیشنهاد کرد.

خانم‌هایی که می‌خواهند درمان جایگزین هورمون را متوقف کنند، باید این کار را به مرور ظرف 32 ماه انجام دهند.

طول دوره درمان به عواملی چون شدت علائم، پاسخ به درمان و اهداف طولانی مدت مانند پیشگیری از پوکی استخوان بستگی دارد.

دکتر کیوان رضوانی