صندلی‌های خالی تئاتر در لرستان

به گفته یک کارشناس، در دهه 60 تئاتر لرستان تحت‌تاثیر تئاتر کشور، روزگار پر رونقی داشت اما با اجرای سیاست جوانگرایی، ساختار هنرهای نمایشی آرام آرام از مسیر اصلی خود خارج شد و با فراموشی خیلی از خرده فرهنگ‌ها و نمایش‌های مردمی مانند روحوضی و سیاه‌بازی، تئاتر تماشاگر مردمی خود را از دست داد و تنها قشر محدودی از روشنفکران جامعه مخاطب تئاتر شدند.

محمدرضا عبدالهی‌فرد افزود: در آن دوره که نمایش‌ها با شرایط اجتماعی، سیاسی و فرهنگی روز هماهنگ بود برای اجرای یک نمایش سالن‌ها پر از تماشاگر می‌شد اما با ورود افراد غیر متخصص به تئاتر و سپردن اختیارات به آنها افرادی که تفکرات تئاتری داشتند کنار گذاشته شدند تا به دنبال آن تئاتر لرستان مسیری را دنبال کند که امروز تماشاگری برای آن وجود نداشته باشد.

وی کمبود بودجه را یکی دیگر از عوامل روند رو به ضعف تئاتر استان بر شمرد و یادآور شد: مراحل آماده‌سازی یک نمایش چند ماه طول می‌کشد و بعد از این مدت کار در بازبینی افراد غیر تئاتری رد یا تایید می‌شود که در صورت تایید حدود 500 هزار تومان به آن گروه داده می‌شود که به هیچ عنوان پاسخگوی نیاز‌های اجرای یک کار حرفه‌ای تئاتر نیست، امروز در تئاتر تهران از شروع یک کار قراردادها بسته می‌شود و اعضای گروه درمدت تمرین نیز حقوق ماهانه در یافت می‌کنند، در حالی که نبود درآمد تئاتر در لرستان باعث می‌شود بسیاری از هنرمندانی که دغدغه تئاتر دارند این هنر را رها کنند و برای تامین معاش خود به سمت حرفه‌های دیگر بروند.

عبدالهی‌فرد با بیان این که آموزش سطحی باعث نابودی تئاتر می‌شود، گفت: برای باز گشت به روزهای خوش و پر رونق تئاتر لرستان باید با الگوگرفتن از روز‌های موفق تئاتر استان، برگشت منطقی به گذشته تئاتر لرستان داشته باشیم تا شاهد بازگشت دوباره تماشاگران مردمی به سالن‌های تئاتر باشیم.