جاه‌طلبی غرب در افغانستان

با گذشت 8 سال از شروع جنگ در افغانستان شرایط در این کشور همچنان پیچیده است. در این میان باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا در یکم دسامبر 2009 از تقویت نیروهای آمریکایی و فرستادن سی هزار نیروی دیگر به افغانستان خبر داد و متحدان اروپایی را نیز به تقویت نیروهایشان در این کشور فراخواند.

همزمان رئیس جمهوری آمریکا از تصمیم خود مبنی بر شروع عقب نشینی از افغانستان در سال 2011 خبر داد. اوباما با این روند امیدوار است که دوباره ابتکار عمل در افغانستان را در دست گرفته و شرایطی را بوجود آورد که افغان ها خود مسوولیت تامین امنیت کشورشان را بر عهده گیرند.

حال باید پرسید آیا این استراتژی اوباما مطمئن و قانع کننده است. وزیر دفاع آلمان با نگاهی به کنفرانس آتی افغانستان در لندن درباره موفقیت این استراتژی ابراز تردید کرده است.

جنگ باید در خدمت به دست آوردن صلح باشد.نوع رهبری جنگ باید از نوع صلح تبعیت کند و آن چیزی جز توجه به یک استراتژی مرکزی که ابزار به کار برده شده در آن به صورت عاقلانه با اهداف سیاسی گره خورده باشد نیست.

به این ترتیب ائتلاف هدایت شده توسط آمریکا در همه سال های جنگ در افغانستان شکست خورده است. از شروع این جنگ، ائتلافی که آن را هدایت کرده نسبت به توافق و هماهنگی برای ارائه یک تعریف مناسب از اهداف آن اهمال کرده است.

اکنون نیز در خصوص تقویت گروه ها، مبارزه با شورشی‌ها و اقدامات آموزشی هماهنگی بین ابزار پیشنهاد داده شده و اهداف مورد نظر وجود ندارد.

جامعه افغانستان که با جنگ از هم گسسته است به یک گرایش سیاسی آشتی نیاز دارد. این‌که افغانستان باید در بافت منطقه‌ای خود بررسی شود همه جا پذیرفته شده است، اما تا به حال هیچ کس طرح یک معماری امنیت منطقه‌ای مناسب را برای حل مسائل این کشور بحران زده ارائه نداده است.

چالش‌هایی که ائتلاف غرب در افغانستان در پیش روی خود دارد همچنان بزرگ باقی مانده است. البته در این فضای خستگی از جنگ در بین کشورهای غربی این احتمال وجود دارد که بحث‌های استراتژیک درباره مسائلی که درباره آن اهمال شده جریان یابد.

جنگ عملا رقیب عقل است. اما ما باید در لندن جاه‌طلبی‌ها و علایق خود را در خدمت یک صلح هوشمندانه عقلانی در آوریم.

منبع: مهر