حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
«بانو»، اثری در تبیین ضرورتهای تاریخی بود
گروه رسانه: یک منتقد با بیان این که در مجموعه تلویزیونی «بانو» قصه ساده و سرراست در کنار واقعیت تاریخی بیان شد، گفت: «بانو» قدمی کوچک در تبیین ضرورتهای تاریخی در وقوع انقلاب بود.
پژمان کریمی، منتقد سینما درباره سریال بانو ساخته فرید سجادیحسینی،به فارس گفت: به نظر من اساسا ساخت کار مناسبتی دشوار است، عمده دلیل این دشواری پرهیز از مستقیمگویی و سطحیپردازی است؛ یعنی طوری که مخاطب در عین آشنایی با ابعاد یک مناسبت و دریافت مفاهیم آن، خود را صرفا با اثری هنری تلقی کند، از این دیدگاه سریال بانو به عنوان مجموعهای مناسبتی، کاری پذیرفتنی بود. این منتقد افزود: در این مجموعه قصه ساده و سرراست در کنار یک واقعیت تاریخی بیان شد، واقعیتی چون استبداد و دوران دینستیزی پهلوی اول. در نوشتن چنین قصههایی، واقعیت چنان باید در بطن ماجرای خیالی قرار گیرد که تحمیلی به نظر نیاید و اساسا به عنوان تار و پود قصه لحاظ شود که خوشبختانه این اتفاق در مجموعه بانو رخ داده و این قابل تحسین است.
کریمی تصریح کرد: البته شخصیت فریبا کوثری (بانو) بیش از آنچه دیدیم، نیازمند پرداخت بود و با توجه به این که بانو در کنار کانون قصه قرار دارد، پرداخت این شخصیت میتوانست به غنای کار و استحکام ساختاری مجموعه بیفزاید. او گفت: نکته دیگر درباره متن، این که دیالوگها ساده، بیتکلف، غیرشعاری و در مسیر قصه طراحی شده بودند. وی تاکید کرد: فرید سجادیحسینی توانسته است از یک متن خوب، کارگردانی قابل قبولی ارائه کند، اگرچه فکر میکنم میتوانست در تصویر کردن برخی صحنهها مانند طناب کشیدن شاکر، بهتر عمل کند و در گزینش بازیگران فرعی، سختگیرتر باشد. وی گفت: به بهانه مجموعه بانو، باید به یک واقعیت اشاره کنیم و آن این که متاسفانه دوران استبداد پهلوی اول و دوم یعنی دقیقا مقاطعی تاثیرگذار در وقوع انقلاب شکوهمند اسلامی، آنچنان که باید و شاید دستمایه کار فیلمسازان و سریالسازان ما قرار نگرفتهاند.
گفت و گو
