عاشورا گذشت ولی عاشوراییان هستند

گذشت حادثه و داغ آن به جا مانده است
دلم کنار شهیدان کربلا مانده است

عاشورا، هنگامه برابری زیبایی سرشار در برابر زشتی و پلشتی بی‌شمار است و زیبایی‌های کربلا را چشمی زینبی لازم است تا بر اوج غرور و قهقهه پوشالی عبیدالله زیاد فریاد برآورد که: «و ما را‡یت الا جمیلاً»؛ جز زیبایی و خوبی در کربلا ندیدم. چه، روز عاشورا، موسم عشقبازی اهل دل با عرش الهی بود. چه خوش سروده است نظامی بزرگ که:

اگر بر دیده مجنون نشینی / به غیر از خوبی لیلی نبینی

عاشورا عبور کرد. روزی که هیچ همسان و همانندی بر آن نیست. روزی که همه ساله زیارت عاشورا را به ترنم می‌نشینیم و دل و اندیشه، هر دو را با امام حسین(ع) گره می‌زنیم. همان روز سرنوشت‌سازی که امام صادق(ع) در ذکر مصائب آن روز گریست و گفت: «لایوم کیومک یا اباعبدالله»؛ هیچ روزی بسان روز عاشورای شما نیستیا مولا....! قربان مظلومیتت شوم و بر اندیشه‌های مظلوم‌ترت اشک بریزیم که جانبازی و ایثار و آزادگی را به سرانجام و به سر منزل مقصود رساندی و به آن اوج و ارزشی دادی که دیگر تکرار نخواهد شد.