توانایی نانو ذرات در آسیب به DNA

دانشمندان از توانایی ذرات نانو در آسیب رساندن به DNA موجود در سلول‌ها از طریق تعامل مستقیم آگاهی دارند، ولی در حال حاضر به نظر می‌رسد این ذرات می‌توانند دورترین قسمت دیوار سلولی DNA را با ایجاد مولکول‌های سیگنالی (پدیده‌ای که تا به حال دیده نشده است) آلوده کنند. این اکتشاف می‌تواند به نتایج تصادفی مانند استفاده از ذرات نانو برای فرستادن دارو به داخل بدن یا برای هدف قرار دادن سلول‌های خاص مانند خوشه‌های سرطانی درون تومورها اشاره داشته باشد، همچنین نگرش جدیدی را نسبت به چگونگی تاثیرگذاری ذرات ریزی مانند زباله‌های فلزی یا ویروس‌ها بر بدن انسان ایجاد کرده و امکان ارائه روش‌های جدید در درمان معتادان به مواد مخدر را فراهم می‌کند. محققاتی که به مطالعه ذرات نانو می‌پردازند، در سایتPhysorg.com اعلام کرده‌اند که مدل آزمایشگاهی‌شان هیچ شباهتی به بدن انسان ندارد و هشدار داده‌اند که سلول‌هایی که در معرض پرتوهای ذرات نانو می‌گیرند، به علت بافت‌های پیوندی و عروق خونی امکان تفکیک‌ناپذیری بیشتری در بدن را دارند.