دوسالانه گرافیک ایران باید جهانی شود

او که به عنوان رئیس این نمایشگاه حتی زمانی حکمی را نیز دریافت کرد اما از نیمه‌های راه از ادامه همکاری با این دوسالانه سر باز زد، گفت: هرچند حاشیه‌های بسیاری در کنار برگزاری این رویداد پیله بست اما حاشیه‌ها باعث شد تا بسیاری از هنرمندان حرفه‌ای از حضور در این رویداد جا‌بمانند.

این گرافیست پیشرو در زمینه گرافیک ایرانی مستقیما بخشی از این اتفاق و عدم حضور هنرمندان حرفه‌ای کشورمان را متوجه انجمن طراحان گرافیک ایران می‌داند و می‌گوید: من با آن که از ریاست این نمایشگاه به دلایل حرفه‌ای استعفا داده‌ام اما بارها به اعضای انجمن متذکر شدم که حضور یافتن در این رویداد از حضور نیافتن در آن مهمتر است.

او ادامه می‌دهد: انجمن طراحان گرافیک اشتباه‌کرد که در این دوسالانه شرکت نجست زیرا این انجمن برای رونق گرافیک به وجود آمده است و این دوسالانه نیز بخش مهمی از رویداد گرافیک دوسال اخیر کشورمان را تشکیل می‌دهد.

او ادامه می‌دهد که خلا‌‡ به وجود آمده در حضور نیافتن بسیاری از گرافیست‌ها باعث شد تا آثار جوانتر‌ها به روی دیوار برود و این موضوع اصلا به نفع گرافیک ایران نیست.

او هرچند در این مورد توضیح بیشتری نمی‌دهد اما محمود شالویی مدیر مرکز هنرهای تجسمی ارشاد اعتراضش را به این جریان این‌گونه اعلام کرد و گفت: گر چه برخورد‌های ناصوابی نسبت به دوسالانه پوستر تهران صورت گرفت و سخنان غیرمنصفانه‌ای در این زمینه ایراد شد، اما در برگزاری دوسالانه هیچ خللی وارد نشد و امید داریم تا انجمن‌ها دراین مسیر با ما همکاری کنند و اگر هم گروه یا انجمنی علاقه‌ به همکاری نداشت، این اتفاق مانع برنامه‌های ما نخواهد شد.

او و گروهش دوسالانه را برگزار کردند اما در پایان حمید شریفی آل‌هاشم، مدیر بخش هنرهای تجسمی حوزه هنری در این باره نظر متفاوتی دارد. او هرچند معتقد است این دوسالانه نمی‌تواند نسل جدیدی از گرافیست‌های ایرانی را معرفی کند اما این نمایشگاه با توجه به حضور جوانان در آنها می‌تواند به عنوان نقطه عطفی در نمایشگاه‌های گرافیکی کشورمان نیز به شمار رود.

او می‌گوید: مهمترین ویژگی این نمایشگاه و آثار هنری که در آن ارائه شده این است که این نمایشگاه می‌توانست به عنوان مدرسه هنری گرافیک برای هنرمندان جوان تر تلقی شود که متاسفانه این مهم به تحقق نپیوست.

او که به عنوان عضو شورای سیاست‌گذاری نیز در این دوسالانه مشغول فعالیت بوده است می‌افزاید: متاسفانه برگزارکنندگان از این خصوصیت ویژه این نمایشگاه استفاده کافی را نبردند و با برگزار نکردن نشست‌های تخصصی که می‌توانست در این زمینه راهگشا باشد به موضوعاتی مانند طراحی گرافیک و پوستر که موضوع اصلی بود در حاشیه این دوسالانه پرداخته نشد.

او می‌گوید که دوسالانه دهم به استانداردهای بین‌المللی نزدیک شد اما نمی‌توانست در حد و اندازه‌های یک دوسالانه جهانی ظاهر شود.

کارشناسان هنری می‌گویند که برگزاری دوسالانه‌های هنری باید دو هدف را دنبال کند، نخست آن‌که آثار برگزیده هنرمندان جهانی را به هنرمندان داخلی معرفی کند و سپس آثار برگزیده هنرمندان داخلی نیز از دریچه نگاه آن دوسالانه به هنرمندان جهانی معرفی شوند.

امروز که در پایان راه دوسالانه قرار گرفته‌ایم بخشی از این موضوع در نمایش آثار گرافیست‌های برگزیده جهانی مانند فوکودا و فلیچر و استاد ممیز که در بخش جانبی این نمایشگاه به نمایش در آمد تامین شده است اما کماکان منتقدان سرسخت این دوسالانه معتقدند که نمی‌توان به آثار جوانان شرکتکننده در این دوسالانه به عنوان برآیند هنر گرافیک ایرانی و نماینده هنر کشورمان در جهان مثبت نگریست.