تایپوگرافی و نکته‌ای فراموش شده

اما علی‌رغم تعریف‌ها و برداشت‌های متفاوت از تایپوگرافی و اختلاف نظرهای بسیاری از طراحان استفاده از حروف و کلمات در پوستر سازی در فرهنگ‌ها و حتی در نسل‌های متفاوت طراحان گرافیک به عنوان یکی از شاخه‌های مهم عرصه هنرهای تصویری مطرح بوده است. شاید بتوان گفت تایپوگرافی یا بهتر بگوییم حروف‌نگاری از زمانی آغاز شد که بشر با تصویرگری علائم نمادین قراردادی شروع به نوشتن کرد و این علائم طی قرن‌های متمادی و در سیر تاریخ نگارش و پیشرفت خط و خوشنویسی تکامل یافت تا در دوران معاصر و پس از گذر از موج نو در هنر گرافیک و در آثار طراحان نوین نمود بیشتری پیدا کند.

امروزه و در گرافیک معاصر، جایگاه حروف و کلمات در پوستر سازی بسیار مهم است و نوشتار با تبدیل شدن به نقوش تصویری بتدریج جایگزین تصویر صرف شده است. هم از این روست که طراحان در بیان مفاهیم غامض غیرتصویری مانند مفاهیم معنوی که نمود و قیاس مادی ندارند و قابل تصویرسازی نیستند، به فرم‌های حروف و کلمات روی می‌آورند تا بستر مناسبی برای خلق اثر با مضامین ذهنی و نه عینی ایجاد کنند. با این روش و به مدد خلاقیت‌‌های بصری و استفاده از کاربرد حروف و کلمات، می‌توان سخت‌ترین و پیچیده‌ترین مفاهیم را به تصویر در آورد تا به عنوان یک اثر هنری تصویری دیده و مفهوم آن نیز خوانده شود.