بهبهان تاریخ‌اش را شناخت

کامیار عبدی می‌گوید: در هر 2 فصل،‌ علاوه بر بررسی باستان‌شناختی منطقه، برای تعداد زیادی از آثار و محوطه‌های شناسایی شده، ‌پرونده برای ثبت در فهرست آثار ملی کشور تهیه شد.

منطقه بهبهان به دلیل همجواری با شوش و شوشتر در خوزستان و نورآباد در فارس دارای اهمیت زیادی است، اما در این زمینه هیچ‌گونه پژوهشی نشده است و فعالیت‌هایی که انجام شده ‌در حوزه اطراف شهر تاریخی اسلامی ارگان تمرکز داشته‌اند.

به گفته عبدی در این میان فقط به بررسی‌های هیات آمریکایی ایرانی به سرپرستی نیسن و یغمایی و نیز کاوش‌های این هیات مشترک در تپه سبز می‌توان اشاره کرد.

کشف آرامگاه عیلامی ارگان ابتدا نظرها را به منطقه معطوف کرد، اما پس از آن غبار فراموشی سراسر منطقه را فراگرفت. در زمستان سال 84 و با ایجاد و آغاز کار پایگاه پژوهشی شهر تاریخی ارگان، منطقه رونق تازه‌ای پیدا کرد و فعالیت‌های باستان‌شناسی با کوشش‌های شادروان گنجی از سر گرفته شد.

در ادامه هیات کنونی از سوی پژوهشکده باستان‌شناسی، مطالعات باستان‌شناختی بهبهان را برعهده گرفت. هیات کنونی در تابستان سال 1385 منطقه‌ای را در میان دورود خیرآباد و مارون تا غرب منطقه ارگان بررسی باستان‌شناختی کرد و حدود 70 محوطه باستانی را کشف و در فهرست میراث ملی کشور ثبت کرد.

گروه مطالعات باستان‌شناسی بهبهان در این فصل تمام آثار تپه‌ها و محوطه‌های باستانی در خور ثبت را در بخش تشان و مرکزی در فهرست آثار ملی کشور ثبت کرد. همچنین تاکنون پرونده حدود 20 اثر از مهم ترین تپه‌ها و محوطه‌های دشت زیدون آماده ثبت در فهرست آثار ملی شده‌اند.

در مدت 2 فصل بررسی باستان‌شناسی در بهبهان 280 اثر شناسایی شدند که به دوره‌های عیلامی، ‌هخامنشی، پارتی و ساسانی مربوط می‌شوند.