اهالی ناشناخته مریخ روی زمین

دانشمندان ناسا ، گونه جدیدی از موجودات زنده ای را که قادرند در شرایطی چون شرایط زیستی مریخ زندگی کنند ، کشف کرده اند.

کد خبر: ۲۷۶۷۷

این موجودات بدون اکسیژن در محیط نمکی با خاصیت قلیایی رشد و نمو می کنند و نشانگر نوع و چگونگی امکان زندگی در مریخ هستند. این گونه های جدید از زندگی در مرکز فناوری و علوم فضایی ناسا از سوی ریچارد هوور و دکتر ایلنا پیکوتا کشف شده اند این موجودات زنده دور از اکسیژن نگاه داشته می شوند. محل زندگی آنها در رسوبات ته نشین شده دریاچه نمکی و قلیایی یک آبگیر آتشفشانی به نام مونو در شمال کالیفرنیا است که به نظر هوور دارای استعدادهای بالقوه زیستی در مریخ است . این باکتری های میکروسکوپی ریز و بلند قادرند در سخت تری شرایط زیستی زمین زنده بمانند؛ البته در این منطقه حدود 6هزار گونه باکتری شناسایی شده است که تنها قسمت محدودی از آنها از این گونه باکتری هستند. به گفته دکتر پیکوتا، محیطزیستی این موجودات قطعا برای موجودات دیگر بخصوص انسان غیرقابل تحمل است ؛ چرا که چند سلولی های دیگر و انسان بدون اکسیژن قادر به ادامه حیات نیستند. این در حالی است که این موجودات بدون اکسیژن زندگی می کنند. آب قابل استفاده انسان آب شیرین است . در حالی که این موجودات در محیطی با مواد کانی سنگین و نمکی زندگی می کنند. مقیاس اسیدی قلیایی قابل تحمل برای انسان حدود 5/6 الی 5/7 است . در حالی که برای این موجودات 8 تا 5/10 است . از زمانی که اولین نمونه از این باکتری ها کشف شده اند تاکنون تنها 13نوع از آنها در کل دنیا شناخته شده است . آن هم در رسوبات نفتی ؛ ولی این باکتری های جدید حرکت بسیار زیبایی دارند و دیواره های سلولی آنها بسیار ظریف است و نگهداری آنها برای مدتی طولانی در آزمایشگاه مشکل است . این قدیمی ترین گونه های زیستی روی زمین قادرند در شرایطی که می تواند برای موجودات دیگر کشنده باشد، مثل مخازن اسیدی ، شکافهای بسیار داغ آتشفشانی ، یخچال های طبیعی ، مواد زاید راکتورهای هسته ای در درجات بسیار بالا، تاریکی مطلق اعماق بسیار ژرف دریا و سنگهای بسیار زیرین پوسته زمین زندگی کنند. بسیاری از آنها حتی بدون اکسیژن زنده می مانند، در حالی که برای بقای هر موجود زنده ای نیاز به آب و انرژی و اکسیژن است . در حقیقت این باکتری ها نمی توانند با وجود اکسیژن به حیات ادامه دهند که این موضوع برای دانشمندانی که به دنبال یافت حیات در آن سوی سیاره زیستیمان هستند، بسیار جالب توجه است . به نقل از هوور تا زمانی که منظومه شمسی فاقد اکسیژن و اتمسفر کافی است ، باکتری هایی که بدون اکسیژن زندگی و نمو می کنند، بهترین داوطلبان تحقیقات حیات در خارج از محیط زیستی زمین هستند. اگر در دیگر سیارات نشانی از حیات بیابیم ، بدون شک اولین اکتشافات ما باکتری ها خواهند بود. با در نظر گرفتن محدودیت های زندگی روی زمین ، این دانشمندان به چنین امکانات زیستی در شرایط واقع در دیگر سیارات منظومه شمسی چون مریخ و یا 2ماه از ماههای مشتری یعنی گانیمد (بزرگترین ماه مشتری) و اروپا (چهارمین ماه مشتری) امیدوارند ؛ چرا که از سوی دانشمندان امکان وجود آب و حیات در این مکانها تخمین زده می شود. به همین دلیل وجود چنین باکتری هایی با شرایط زیستی موجود و پاسخ به این پرسش که آیا زندگی مختص زمین است و یا در نقاط دیگر کهکشان ها هم امکانپذیر است ، برای این دانشمندان بسیار مهم است . سیاراتی چون مریخ شرایطی دارند که برای حیات موجودات چند سلولی همچون موجودات نامبرده مناسب است و این به آن معناست که چنین مکان هایی با چنین شرایط سختی غیرقابل حیات نیستند. با اکتشاف و شناخت چگونگی حیات باکتری های دریاچه مونو امکان حیات در شرایط زیستی مریخ قابل شناسایی است . وسعت منطقه 112هزار و 679کیلومتر مکعبی دریاچه مونو که در قله هم قرار گرفته است ، نشانگر آن است که آب به این دریاچه جریان ندارد؛ بلکه از طریق چشمه های قلیایی و بارندگی به آن وارد شده و از طریق سیل و تبخیر نیز حجم آب کم می شود. با تبخیر آب ، تنها مواد شیمیایی باقی می ماند که طی هزاران سال تجمع یافته اند. بسیاری از مواد کانی این منطقه طی عملیات باکتریایی تشکل یافته اند. در نتیجه این روند شوری این آب دو برابر شوری آب دریاست و بسیار قلیایی است .