آنگولا مهد دایناسورهای کشف نشده

آنگولا که از آن به عنوان کشور الماس و نفت یاد می شود ، امروز منابع زمینی استخراج نشده دیگری برای دیرین شناسان عرضه می کند. درهای این کشور آفریقایی که منبع سرشاری از اسکلت های حیوانات ماقبل تاریخ همچون دایناسورها به شمار می رود ، در پی بروز جنگ داخلی طولانی مدت بر روی دانشمندان علاقه مند بسته شده بود.

کد خبر: ۲۷۵۰۳۱

به گزارش واحد مرکزی خبر، لوییز ژاکوبس که عضو گروه بین المللی شکار دایناسورهاست در این باره می گوید:‌ کشور آنگولا در جنوب آفریقا سرزمینی ناشناخته برای دیرین شناسان به شمار می رود.

وی افزود: در پی جنگ داخلی بین سال های 1975 تا 2002 میلادی در آنگولا ، تعداد اندکی از محققان تاکنون توانسته اند به این کشور سفر کنند اما اکنون که وضعیت جنگی در آنگولا به پایان رسیده است می توان ناشناخته های بسیاری در این کشور کشف کرد.

این دیرین شناس آمریکایی اظهار داشت:‌ در برخی از مناطق آنگولا ، فسیل هایی بر روی سنگ ها ظاهر شده اند که از آنها می توان به عنوان موزه ای در دل زمین یاد کرد.

کشف اولین تکه های اسکلت های دایناسورها در آنگولا مربوط به دهه 1960 میلادی است ، اما جنگ برای استقلال این کشور از پرتغال در سال 1975 میلادی و سپس جنگ داخلی 30 ساله ، این کشور را ویران کرد و میلیون ها مین نیز در آن کار گذاشته شد.

با وجود آنکه آنگولا پس از کشورهای افغانستان و کامبوج بیشترین میزان مین را به خود اختصاص داده است ، اما مناطقی برای اکتشاف از زمان برقراری آتش بس تاکنون پاکسازی شده اند.

از هر پنج آنگولایی یک نفر در معرض خطر مین های به جا مانده از جنگ در این کشور قرار دارد.

مهمترین اکتشافات در آنگولا به سال دو هزار و پنج میلادی باز می گردد.

"اوکتاویو ماتئوس" (Octavio Mateus) دیگر عضو گروه بین المللی "پائوآنگولا" توانست پنج تکه استخوان متعلق به یکی از بزرگترین دایناسورها را در منطقه "ایمبه"‌ (Iembe) نزدیک سواحل اقیانوس اطلس کشف کند.

غالبا تکه استخوان های کشف شده به سرشماری حیوانات آبزی منطقه همچون لاک پشت ها و کوسه ها و همچنین حیوانات ماقبل تاریخ کمک کرده است.

ماتئوس که با متخصصان موزه تاریخ طبیعی هلند همکاری می کند ، عقیده دارد : استخوان های کشف شده می تواند به یافتن بقایای دایناسورهای دیگر کمک کند که داشتن تجهیزات و امکانات در این زمینه بسیار حائز اهمیت هستند. برخی از مناطق آنگولا در فهرست غنی ترین منابع فسیلی جهان قرار دارند.

این قسمت از جنوب آفریقا در مدت دهها میلیون سال گذشته تغییرات بسیاری کرده و صحرایی که در این مکان قرار داشته ، به جنگلی انبوه تبدیل شده است. قسمت شمالی آنگولا که در مجاورت کشور جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد ، آب و هوای حاره ای دارد اما قسمت جنوبی این کشور در نزدیکی نامیبیا خشک و بیابانی است.

محققان امیدوارند از طریق فسیل ها بتوانند به حرکت های لایه های زمین و تاریخ دقیق تر شکل گیری اقیانوس اطلس دست یابند. این آقیانوس اکنون آمریکای لاتین را از قاره آفریقا جدا کرده است.

ماتئوس در ادامه خاطرنشان کرد:‌ ما می توانیم زمانی را که دیگر حیوانات زمینی قادر نبوده اند از آفریقا به آمریکای جنوبی بروند و حیوانات دریایی جایگزین آنها شده اند ، مشخص کنیم.

به گزارش خبرگزاری فرانسه ، طرح "پالئو آنگولا" همچنین به منظور آموزش دانشمندان محلی انجام می گیرد.

یاکوب از دانشگاه دالاس تاکید کرد:‌ آنگولا باید بتواند منابع طبیعی و موزه ها را اداره کند و تاریخ خود را برای نسل های آینده بازگو نماید. این مسئله در دراز مدت می تواند به یکی از جاذبه های گردشگری در این کشور تبدیل شود.