اخلاق انسانی زیر ذره‌بین فضا

نکته‌ای که در این سریال بیشتر به چشم می‌آید، برداشت‌هایی است که این افراد فضایی از زندگی و رفتار انسان‌ها به دست می‌آورند که تمامی آنها در زمانه کنونی به نوستالژی‌های اخلاقی و رفتاری تبدیل شده‌اند که یا می‌توان آنها را در قاب گذشته‌ها دید یا در کتاب‌ها خواند.

انگار این مجموعه قصد دارد تمام رفتارهای عقلانی و منش‌های اخلاقی را که از یاد ما رفته‌اند، به ما گوشزد کند؛ آنچه که باید باشد و نیست، آنچه که تفاوت انسان و غیرانسان است و ارزش آن را می‌یابد تا از کرات دیگر مسافرانی برای دیدن او به زمین بیایند.طرح موضوعات اخلاقی مانند راستگویی، قناعت، اسراف، رزق حلال، مهربانی، محبت، سخن‌چینی، غیبت، تهمت، زیاده‌خواهی، اجحاف و به طور کلی عدم تطابق قانون و اخلاق با رفتارهای موجود، دغدغه اصلی این مجموعه است.

در یکی از قسمت‌های این سریال ارتباط میز و قدرت به تصویر کشیده شده بود که میز شیئی است ساخته شده از چوب یا فلز و گاهی متشکل از این دو و این شیء کسی را که پشت آن می‌نشیند، صاحب قدرت می‌کند، اما گاهی پیش می‌آید این شخص قدرت را برای خدمت و رافت به کسانی که آن طرف میز هستند به کار نمی‌برد، بلکه برای اعمال قدرت بر آنان مورد استفاده قرار می‌دهد و آن طرف میز، برای گریز از این فشار قدرت باید انسان دست به دامن عاملی به نام پارتی شود، اما سوال پیش آمده برای فضایی‌ها این بود که منبع قدرت این شیء یا همان میز از کجاست و تاثیر عامل پارتی بر این قدرت چگونه است؟ غیبت کردن، قانع نبودن به حق خود و... سوژه‌های قسمت‌های دیگر این سریال بوده است که در هر کدام مثل ماجرای میز یاد شده، آدم را به تفکر وامی‌دارد و موجودات فضایی را حیران می‌کند.

ما انسان‌ها پاسخ بسیاری از پرسش‌های مطرح شده را می‌دانیم، اما به روی خودمان نمی‌آوریم. مثلا می‌دانیم منبع قدرت میزی که در یک اداره هست، خود ما انسان‌ها هستیم. نوع تربیت و پرورش درون ماست که به این قدرت، ماهیت و جهت می‌دهد.

بواقع این ما هستیم که به قدرت شکل و جهت می‌دهیم نه این که میز به ما شکل و جهت بدهد. پس باید احیای اخلاق حسنه را که یادگاری از بزرگان و برگزیدگان خداوند است، جدی بگیریم تا بعدها خلا‡ آن به ما یادآور نشود که اشتباه کرده‌ایم که فرصتی نخواهد بود! مگر پیامبر ما حضرت محمد (ص)‌ برای احیای مکارم اخلاق مبعوث نشدند؟

بتول خالدی