موشک‌هایی برای کاوش در اعماق فضا

 او نخستین فردی بود که به همه ثابت کرد پرتاب موشک و حرکت آن به سمت جلو در شرایط خلاء و بدون نیاز به وجود هوا امکان‌پذیر خواهد بود و به این ترتیب تحقیقاتی را درباره محاسبه نسبت ریاضی میزان انرژی و نیروی پرتاب مورد نیاز به ازای واحد وزن سوخت‌های مختلف مورد استفاده در موشک‌ها مانند سوخت مایع اکسیژن و سوخت مایع هیدروژن آغاز کرد. همچنین او نخستین فردی است که توانست سیستم محرکه‌ای را برای موشک طراحی کند که نیروی محرکه مورد نیاز برای حرکت موشک را از طریق سوخت‌های مایع نظیر سوخت اکسیژن مایع و بنزین تامین می‌کرد. از این موتور 15 سال بعد در آلمان برای طراحی ساخت سلاح‌های موشکی موسوم2V- استفاده شد. در شانزدهم مارس سال 1926، اولین پرواز موشک مجهز به موتور سوخت مایع با موفقیت انجام شد این موشک توانست در فاصله نسبتا کوتاهی از سکوی پرواز به حرکت درآید.

همزمان در بسیاری از دیگر کشورهای مختلف دنیا تحقیقات مشابهی در این زمینه انجام شده بود، اما نتایج موفقیت‌آمیز آزمایش موتور کوچک و پیچیده‌ای که گودارد برای موشک‌ها طراحی کرده بود زمینه مناسبی را فراهم آورد تا او بتواند از دیگر رقبای آلمانی و روسی که همزمان در زمینه تحقیقات فضایی فعالیت می‌کردند پیشی گیرد. در سال 1935 گودارد توانست براساس یافته‌های خود موشکی را به فضا پرتاب کند که با سرعتی فراتر از سرعت صوت حرکت می‌کرد. طراحی و ساخت اولین پمپ موتور مناسب برای موشک‌های سوخت مایع و موتورهای مجهز به سیستم خنک‌کننده خودکار توسط این محقق زمینه مناسبی را برای تسهیل سفر انسان به اعماق فضا فراهم آورد. در جریان جنگ جهانی دوم، گودارد نتایج تحقیقاتی که در این زمینه انجام داده بود در اختیار ارتش قرار داد که متاسفانه با استقبال چشمگیری مواجه نشد و به این ترتیب از این یافته‌ها در نیروی دریایی آناپولیس و برای ساخت سیستم‌های تقویت‌کننده هواپیماهای دریایی استفاده شد. در سال 1945 میلادی و درست همزمان با به اوج رسیدن عصر فضا و موشک گودارد به علت ابتلا به سرطان سینه از دنیا رفت. چند سال بعد دولت آمریکا با اختصاص بودجه‌ای یک میلیون دلاری حق امتیاز استفاده از طرح‌های گودارد را به دست آورد و به این ترتیب استفاده از نتایج ارزشمند تحقیقات انجام شده توسط این محقق برای توسعه تحقیقات فضایی مورد توجه قرار گرفت.

زهرا هداوند