پورت‌ها و انتقال پورت

پورت‌های رقم‌های پایین، برای مقاصد خاصی رزرو شده هستند و نمی‌توان از آنها استفاده کرد.

مثلا پورت 21 برای اتصال FTP، پورت 110 برای ایمیل‌های POP3 و... معمولا نرم‌افزارهای عمومی از پورت‌های 4 رقمی برای اتصال خود استفاده می‌کنند. مثلا MSN Messenger بین پورت‌های 6890 تا 6901 یکی را برای اتصال به سرور انتخاب می‌کند. سرورهای بیـت‌تورنت معمولا از پورت 6881 استفاده می‌کنند و یا بازی آنلاین و محبوب World of Warcraft، روی پورت 3724 منتظر علاقمندان است.

اگر شما از شبکه‌های بیت‌تورنت برای اشتراک‌گذاری و دریافت فایل استفاده می‌کنید، و به این مشکل برخورده‌اید که انتقال داده‌های شما با حداکثر توان و ظرفیت شبکه‌تان صورت نمی‌گیرد، قطعا در انتقال پورت خود مشکل دارید. گاهی اوقات پیش می‌آید که سرویس دهنده اینترنت (ISP) یا مودم‌/روتر شبکه‌تان، پورت خاصی را بسته است، در این صورت باید آن پورت را باز کنید (انتقال دهید) تا اطلاعات سریع‌تر و ساده‌تر به سیستم شما برسند. نتیجه این‌کار گاهی تا 5 برابر سرعت قبلی خواهد بود.

برای این کار، بایستی به بخش تنظیمات مودم خود بروید (اگر مودم‌تان به صورت PPPOE متصل است و Bridge Mode نیست.) اکثر مودم‌ روترها، به‌صورت پیش‌فرض، رنج IP میان 192.168.1.1 تا 192.168.1.254 را تنظیم کرده‌اند. بنابراین می‌توانید با وارد کردن آدرس 192.168.1.1 وارد تنظیمات مودم خود شوید. بعد از بخش Virtual Server که معمولا در بخش Advanced قرار دارد، می‌توانید یک رنج پورت را باز کنید و به رنج دیگری از پورت‌ها نگاشت (Map) کنید. بعد از ایجاد این قانون، تنها کافی است که این قانون را به یکی از آدرس‌های IP که به شبکه متصل هستند، نسبت دهید. توجه داشته باشید که در برخی از مودم‌روترها، امکان انتقال یک پورت، فقط به یک آدرس مجاز است. بنابراین در انتخاب پورت‌ها دقت کنید. برای اطلاع دقیق از شیوه انتقال پورت در مودم خود، به‌ وب‌سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.portforward.com