خودکشی دسته‌جمعی زردماهیان دریاچه گهر

سعید بابایی، دریاچه گهر را از نظر منابع غذایی برای ماهیان ضعیف توصیف کرد و گفت: دریاچه گهر علی‌رغم کیفیت خوب آب، از نظر تنوع غذایی بویژه پلا‌نگتون‌ها، کف‌زی‌ها، سخت‌پوستان و لارو حشرات که تامین‌کننده عمده غذای ماهیان هستند، در سطح فقیری قرار دارد.هر ساله از اواسط اردیبهشت تا اواخر خرداد، ماهیان تعداد زیادی تخم در دریاچه رها می‌کنند و به دلیل کاهش شدید بارندگی در زمستان گذشته و نبود مواد غذایی کافی به ناچار ماهیان زردپر برای تامین بخشی از نیازهای غذایی از تخم‌های خود و دیگر ماهیان تغذیه کردند و چون تخم این ماهی‌ها سمی و زهرآگین است، می‌توان مرگ دسته‌جمعی آنها را نوعی خودکشی تلقی کرد.

ماهی زردپر هنگام تخم‌ریزی از قسمت‌های عمیق دریاچه به مناطق کم‌عمق و شنی مبدا دریاچه مهاجرت می‌کند و در این مهاجرت با قرار گرفتن بین چاله‌ها و کشیدن بدن به صخره، تخم‌های خود را رها می‌کند و یکی از این مکان‌های کم‌عمق بستر شنی رودخانه موجود و ارتباط رودخانه بین 2 دریاچه اول و دوم است که به خاطر خشکسالی سال‌های اخیر، این ارتباط قطع شده است.

ماهیان مولد و ماده به علت ضعف جسمانی توانایی دستیابی به مکان مناسب جهت تخم‌ریزی را نداشته‌اند و به علت باقی ماندن تعدادی از تخم‌ها در شکمشان و در نتیجه متورم شدن این تخم‌ها، تعدادی از آنها نیز به این شیوه مسموم شده و از بین رفته‌اند.