تجدیدی آموزش و پرورش در درس هنر

در دیگر مقاطع تحصیلی هم اوضاع از این بهتر نیست. در دوره دبیرستان که اصولا درسی عمومی با عنوان هنر وجود ندارد و در دبستان هم، آموزگار کلاس مجبور است جور تدریس نقاشی و خوشنویسی را بکشد و بدون هیچ‌ آموزش و تخصصی، حتی اگر بسیار بد خط باشد و چیزی از طراحی نداند، به دانش‌آموزان نقاشی و خوشنویسی را آموزش دهد.

این روزها که به میانه خرداد ماه نزدیک می‌شویم و اوج امتحانات است، بدنیست مسوولان و مدیران آموزش و پرورش سری به مدارس بزنند و بینند که ارزشیابی درس هنر و نمره امتحان آن چگونه انجام و مشخص می‌شود. در بسیاری از موارد این هنر دانش‌آموز نیست که سرنوشت او را رقم می‌زند، چرا که بیشتر دبیران فهرست نمرات درس‌های دیگر را جلوی خود می‌گذارند و براساس آن نمره درس هنر را درج می‌کنند. یعنی دانش‌آموزانی که در دیگر دروس مثل ریاضی و ادبیات و علوم موفق‌تر هستند، نمره خوبی هم از درس هنر می‌گیرند. در عوض کسانی که در درس‌های اصلی ضعیف هستند، حتی اگر پیکاسو و رامبراند هم باشند، نمره خوبی در درس هنر برای کارنامه خود دشت نمی‌کنند.

در شرایطی که خوشنویسی و نقاشی با وجود گنجانده شدن در عناوین درسی مدارس با بی‌اعتنایی روبه رو می‌شوند، دیگر جایی برای انتقاد از بی‌توجهی نظام آموزش و پرورش به هنرهایی چون تئاتر، موسیقی، گرافیک و... باقی نمی‌ماند. انگار هنوز هیچ‌کس از میان سیاستگذاران و برنامه‌ریزان آموزش  و پرورش به نقش تربیتی و تعلیمی هنر در رشد ذهنی، فکری و عاطفی کودکان و نوجوانان پی نبرده یا اگر برده، باتوجه به هزینه‌ای که به نظام آموزشی تحمیل می‌کند، ترجیح داده آن را  ندیده بگیرد.

حال که مدیران و مسوولان به طور غیررسمی، هنر و هنرآموزی را از مدارس کشور تبعید و آن را از نظام آموزشی مدارس حذف کرده‌اند، حداقل بهتر است به کلاس‌های آموزش هنر در طول تابستان سامان دهند و آن را به امان‌خدا رها نکنند. تعطیلات تابستانی از چند روز دیگر آغاز می‌شود و سیل دانش‌آموزان به کانون‌های فرهنگی و تربیتی و کلاس‌های آزاد هنری سرازیر می‌شود. می‌توان برای این اشتیاق و علاقه برنامه‌ریزی کرد و آن را متناسب با هر سن و استعدادی سامان بخشید. 3 ماه تعطیلی اگر چه فرصتی برای تمدد اعصاب دانش‌آموزان و معلمان است و هنر و هنرآموزی‌ بهترین درمان آن به شمار می‌آید، اما مناسب‌ترین زمان برای جبران کاستی‌ها و کمبودهای 9 ماه تحصیلی هم محسوب می‌شود. از این رو چه بهتر که نظام آموزش و پرورش هم مثل دانش‌آموزانی که در طول سال کم‌کاری می‌کنند و تجدید می‌آورند و آن وقت تابستان را درس می‌خوانند، از این 3 ماه تابستان بیشترین بهره را ببرد و به فکر تجدیدی خود در درس هنر باشد.

مهدی‌ یاورمنش