فوتبال با اعمال شاقه

حتما متعاقب این تصمیم اگر باز تیم‌ها خوب بازی نکردند می‌شود چوب و فلکی درست کرد و همه را به آن بست. دست آخر می‌شود بازیکنان را به حبس‌های طولانی هم محکوم کرد.

عجیب آن‌که چنین تصمیم‌هایی کاملا غیرقانونی است و در قراردادها قید نشده است. شاید اگر روزهای اول و زمان نقل و انتقال که باشگاه‌ها با سلام و صلوات دنبال بازیکنان می‌روند و ناز آنها را می‌کشند، از این حرف‌ها بزنند و بندهایی را به قرارداد اضافه کنند، هیچ‌کدام از بازیکنان حاضر به پذیرش چنین قید و بندهایی نباشند.

متاسفانه اشکال بزرگ در قواعد تیمداری ما مکتوب نکردن و تعریف نکردن وظایف است. اگر بازیکنان مبلغ قرارداد داشته باشند یا دستمزد و پاداش آنها طبق قانون و ضابطه تعریف شده باشد، ممکن است در بخش تنبیهات چنین مواردی را بشود اعمال کرد؛ اما همان‌گونه که معلوم است بازیکن هنگام مسابقه ناچار است به دستورهای تاکتیکی مربیان عمل کرده و مطابق میل و اراده او رفتارها و نوع فعالیت‌هایش را تنظیم و مشخص کند.

در فوتبال ما چنین تعاریف روشنی از وظایف نداریم. نکته بعد آن‌که نوع تمرین، اتخاذ تاکتیک و شرح وظایف بازیکنان از جمله موارد تعیین‌کننده است.

نباید فراموش کنیم که اگر این شیوه فوتبال اجباری متداول شود، دیگر فوتبال ، زیبایی و جذابیت گذشته را نخواهد داشت، بازیکنان باید به پیراهن باشگاه خود عشق بورزند و این منطقی نیست تا ما بخواهیم این عشق و علاقه را با زور و اجبار به بازیکنان تحمیل کنیم. ارتباط قلبی و روحی بازیکنان با چنین برخوردهایی از میان می‌رود و این شیوه نمی‌تواند کم‌کاری مدیران، مربیان و عوامل اجرایی تیم را پوشش دهد.

اگر این شیوه کارساز بود، تمام این تیم‌هایی که الان به دسته‌ پایین‌تر سقوط کردند، از روزهای اول فصل این اجبار را به وجود می‌‌آوردند و برای هر باختی مبلغی را تعیین می‌کردند.

در صورت اتخاذ چنین تصمیمی، باشگاه‌هایی که الان تیمشان به دسته پایین‌تر سقوط کرده، تمامی دستمزد بازیکنان را از این راه به دست می‌آ‌وردند و شاید سود قابل توجهی هم نصیب‌شان می‌شد. منطقی است که فدراسیون فوتبال و تصمیم‌گیرندگان فوتبال در قبال این پدیده موضعی را اتخاذ کنند و اجازه ندهند این قوانین ساختگی شیوه مرضیه شود و بقیه تیم‌ها هم مبادرت به آن کنند.

علی رئیسی