ستاره‌ای به نام خلعتبری

البته اگر همین الان از منصور ابراهیم‌زاده بپرسید فوق‌ستاره تیم تو کدام بازیکن است که حالا در یک قدمی قهرمانی قرار گرفته‌ای (هرچند این را چندین بار در طول فصل از او پرسیده‌ایم) او در پاسخ می‌گوید: تیم من یک تیم کامل است و این نتایج بدون اتکا به یک بازیکن خاص به دست آمده است.

خب، شاید از جهاتی حق با ابراهیم‌زاده باشد، چراکه نقش تک تک بازیکنان این تیم را نمی‌توان از معادله موفقیت ذوب‌آهن بیرون آورد؛ اما نمی‌توان کتمان کرد که این تیم یکدست را یک بازیکن ریزنقش به سرمنزل مقصود هدایت و نقش یک فوق‌ستاره واقعی را برای تیمش ایفا کرد.

بله! محمدرضا خلعتبری را می‌گوییم. کسی که در طول این سال‌های اخیر همواره جزو بازیکنان تاثیرگذار لیگ بود، اما هیچ گاه مثل این فصل به چشم نیامد.

خلعتبری در این فصل و طی 33 هفته‌ای که از آن گذشته است 10‌گل برای ذوب‌آهن به ثمر رسانده که برخی‌ از آنها ازجمله 4 گلی که او به پرسپولیس زد، گل‌های سرنوشت‌سازی بودند.

او گلزنی در این فصل را از هفته چهارم و در بازی با پرسپولیس در ورزشگاه آزادی آغاز کرد. 2 گل در دقایق 19 و 77 کافی بود تا ذوب‌آهن پس از 3 پیروزی پیاپی، در هفته چهارم هم از شکست رهایی یابد و با تساوی 2  2 به اصفهان برگردد.

خلعتبری4 هفته پس از آن بازی نتوانست برای تیمش گلزنی کند تا این که در هفته نهم، بازگشتی خیره‌کننده داشت و با هت تریک خود مقابل سایپا، اسباب پیروزی 6 بر 3 ذوب‌آهن را در پرگل‌ترین بازی فصل فراهم کرد. خلعتبری در آن بازی در دقایق 12، 29 و 76 دروازه میرزاپور را گشود. ششمین گل فصل این بازیکن در هفته یازدهم و در حافظیه شیراز به ثمر رسید. خلعتبری در دقیقه 89 دروازه مقاومت را گشود و فاصله یک گله تیمش با میزبان را به 2 گل رساند.

بازی برگشت پرسپولیس و ذوب‌آهن، بار دیگر محل هنرنمایی بازیکن تکنیکی و سریع ذوب‌آهن بود. او که در بازی رفت 2 بار دروازه حریف نامدار خود را باز کرده بود، در بازی برگشت هم پرسپولیس را با گل‌های دقایق 30 و 46 خود، 2 گله کرد تا ذوب‌آهن این بازی حساس را با نتیجه 3 بر یک به سود خود خاتمه دهد.

خلعتبری در هفته‌های 29 و 32 هم به ترتیب در اهواز و شیراز دروازه استقلال و برق را گشود تا علاوه بر حضور مثبتش در زمین، با گل‌هایش نیز ذوب‌آهن را در راه رسیدن به صدر جدول لیگ یاری کرده باشد.

خلعتبری که دومین فصل حضورش را در ذوب‌آهن سپری می‌کند، درحالی در این فصل 10 گل برای ذوب‌آهن به ثمر رسانده که در فصل گذشته فقط 6 بار موفق به گلزنی شده بود. خلعتبری در 2 فصلی هم که با پیراهن ابومسلم به میدان رفت در 51 بازی 3 گل زده بود تا مشخص شود این فصل نقطه عطف بازی این بازیکن در لیگ برتر است.

خلعتبری با وجود جثه کوچکش، در این فصل یکی از جنگنده‌ترین بازیکنان لیگ هم است. 10 کارت زرد و یک کارت قرمز حاصل تکل‌های خشن این بازیکن و البته پیراهن در آوردن‌هایش پس از گلزنی در رقابت‌های این فصل بوده است. خلعتبری به خاطر این اخطارها، 4‌بازی از 33 بازی ذوب‌آهن را از دست داد تا دغدغه‌های فکری ابراهیم‌زاده در آن 4 بازی بیشتر از دیگر بازی‌ها باشد. بد نیست بدانید ذوب‌آهن در آن 4 بازی که خلعتبری را به دلیل محرومیت در اختیار نداشت، فقط در یک بازی برنده شد و در 3 بازی دیگر به تساوی رضایت داد.

بازی‌های درخشان خلعتبری از نگاه سرمربی تیم ملی هم دور نماند و تقریبا از اواسط سال گذشته بود که یک پای ثابت تمام اردو‌های تیم ملی، این ستاره ریز نقش ذوب‌آهن بود. خلعتبری اولین بار در بازی‌های غرب آسیا در تابستان گذشته پیراهن تیم ملی را به تن کرد و قهرمانی در آن جام هم تنها افتخار ملی این بازیکن 26 ساله به شمار می‌رود. خلعتبری در بازی‌های مقدماتی جام جهانی هم یکی از ارکان اصلی تیم ملی بوده و در مجموع تاکنون 7 بار فرصت بازی در تیم ملی را به دست آورده است.

خلعتبری که حضور در لیگ برتر را با پیراهن شموشک نوشهر تجربه کرد، علاوه بر یک باری که برای این تیم بازی کرد، تاکنون 61‌بار هم با پیراهن ذوب‌آهن در لیگ به میدان رفته است تا جمع بازی‌های او در لیگ در مجموع 113 بازی باشد. خلعتبری حالا در بازی شماره 114 خود می‌تواند جام قهرمانی را در کنار دیگر بازیکنان ذوب‌آهن بالای سر ببرد. او و هم تیمی‌هایش برای رسیدن به این مهم فقط یک امتیاز نیاز دارند.

رضا پورعالی