رفیعی ادامه داد: امروز که پس از 5 سال میخواهم کاری را روی صحنه ببرم، شاهد تعطیلی کارگاههای دکور و لباس تئاترشهر هستم و مجبور میشوم که دوخت لباسهای نمایش شکار روباه رابه دست خانمهای خانهدار بسپارم.
وی همچنین با اظهار تاسف از شرایط ساخت دکور نمایشها یادآور شد: سالهای گذشته افراد بسیار توانمندی مسوولیت کارگاههای دکور را به عهده داشتند که متاسفانه امروز خانهنشین شدهاند و ما حتی از آنان برای آموزش به جوانان و نسلهای آینده استفاده نمیکنیم.
کارگردان نمایشهایی چون «شازده احتجاب» و «در مصر برف نمیبارد» با بیان این که در تئاتر ایران از یک سوءتفاهم واژگانی رنج میبریم، به نمونههای دراماتورژ و تئاتر تجربی اشاره کرد و افزود: ما در ایران به هیچ وجه کسی را نداریم که دراماتورژ باشد و از سوی دیگر در حالی جوانان ما از تئاتر تجربی دم میزنند که کارگردانی مثل پیتر بروک پس از 60 سال کار به تئاتر تجربی روی میآورد.