کمی ‌تا ‌قسمتی‌ خواب ‌مانده‌ایم!

در این میان کار پرسپولیس و استقلال قدری آسان‌‌تر می‌نماید. سرخ‌ها در گروه دوم کنار الشباب عربستان، الغرافه قطر و برنده یک بازی «پیش‌مرحله» بین الشارجه امارات - نماینده هند قرار گرفته‌اند و استقلال باید در گروه سوم با الاتحاد عربستان، الجزیره امارات و ام‌الصلال قطر سر و کله بزند که به رغم تمام تبلیغات اماراتی‌ها، تیم الجزیره و همچنین نماینده قطر قابل تسلیم نشان می‌دهند. با این حال در این موارد نیز نگرانی‌هایی حس می‌شود. یکی از آن رو که پرسپولیس امسال در لیگ داخلی بسیار ضعیف عمل کرده و این که بتوان در 50 روز آینده تیم را چنان احیا کرد که در جام باشگاه‌های آسیا بدرخشد، با این که غیرممکن نیست، اما دور از ذهن می‌نماید. استقلال هم با این که برعکس قرمزها در لیگ برتر ایران بسیار خوب ظاهر شده، بازی با الاتحاد عربستان را آسان نخواهد یافت و هرچند الاتحاد برخلاف گذشته درخشانش در دو فصل گذشته در آسیا بسیار ضعیف عمل کرد، اما مهره‌های خارجی زیادی دارد و آماده بپا خیزی مجدد است و پیشینه حذف استقلال از همین مسابقه‌ها در نیمه دوم دهه 1990 را هم دارد.

در فاصله نه‌چندان زیادی تا شروع این مسابقه‌ها (از دهه سوم اسفند ماه)‌ در عین مطرح بودن بحث‌های فنی، بحث‌های تشکیلاتی نیز مطرح است که بهتر است بسیار جدی گرفته شود تا در شروع رقابت‌ها وبال گردن فوتبال ایران نشود و از سهمیه حضور کشورمان در ادوار بعدی این پیکارها نکاهد. فدراسیون فوتبال ایران در ظاهر توانسته استAFC  را مجاب کند که برای استقلال و پرسپولیس با توجه به خیل چشمگیر هوادارانشان بازی‌های همزمان خانگی نگذارد. به همین سبب است که در هفته نخست که قرمزها میزبان خواهند بود، استقلال به میهمانی خواهد رفت و ظاهرا همین نسبت و معادله تا پایان مرحله گروهی برقرار خواهد بود تا ورزشگاه آزادی تهران بتواند به هر دو سرویس بدهد و محل برگزاری مسابقات خانگی آنها باشد تا زمانی که پای این استادیوم در میان است، مشکلی درخصوص استاندارد بودن در منظر کنفدراسیون فوتبال آسیا نداریم.

تا اطلاع ثانوی

اما نقطه اطمینان ما همین جا متوقف می‌شود، زیرا سایر مواردی که باعث استاندارد شناخته شدن یا نشدن ورزشگاه‌های ما از دید ‌AFC ‌می‌شود، اغلب می‌لنگد. یکی بحث نور موجود در استادیوم‌هاست که شاید تا اطلاع ثانوی به سبب تعیین ساعت 15 بعدازظهر برای بیشتر بازی‌های مرحله گروهی و روشن بودن هوا در آن ساعت در کشورمان در اواخر زمستان و در طول بهار مشکلی را ایجاد نکند، اما به محض آغاز مرحله حذفی با احتساب صعود احتمالی یک تا چند نماینده ایران به آن مرحله و لزوم برگزاری دیدارها در زیر پروژکتور برای ما تولید مشکل خواهد کرد. ظاهرا میزان نور هیچ‌یک از ورزشگاه‌های قم و اصفهان استاندارد تشخیص داده نشده و فدراسیون در این اندیشه است که در صورت جور نشدن این قضیه و در زمان نیاز، مسابقه‌های خانگی صبا و سپاهان را در ورزشگاه تختی تهران برگزار کند، اما هر چه سریع‌تر برای رفع مساله فوق و نورانی و استاندارد کردن ورزشگاه‌های قم و اصفهان اقدام شود. به نفع همگان خواهد بود، زیرا AFC  از این عوامل به عنوان فاکتوری برای کاستن احتمالی از سهمیه‌های ایران در ادوار بعدی رقابت‌ها سود خواهد جست.

جالب است بدانید دیگر فاکتوری که AFC  روی آن حساس است و تامین و تعبیه آن را در ورزشگاه‌ها شرط گذاشته اسکوربوردها و تابلوهای بزرگ درج نتیجه و پخش تصویر است. بدیهی است در این خصوص نیز غیر از آزادی بقیه استادیوم‌های ما نمره مردودی بگیرند. این بجز مساله وضعیت جایگاه‌ها و سکوها در هر یک از ورزشگاه‌های پیشنهاد شده توسط ما و مسائل بهداشتی و نحوه ورود و خروج تماشاگران و تدابیر ایمنی در این خصوص است که باید توسط باشگاه‌های حاضر در مسابقه‌ها با کمک فدراسیون مربوطه استاندارد شود که مثل همیشه در این موارد، ما کمی تا قسمتی خواب مانده‌ایم.

کسب اطلاعات

اولین برداشتی که از ماجراهای فوق می‌توان کرد، لزوم تقسیم نسبی وظایف بین نهادهای مربوط و طرفین درگیر در کار و همکاری نزدیک 4 باشگاه ایرانی برای رفع معضلات فوق است. به عبارتی فدراسیون باید رل اول را در قسمت سخت‌افزاری و تامین محل‌های مناسب و دارای کمترین ایراد برای برگزاری مسابقه‌های خانگی 4 نماینده ایران به عهده بگیرد و باشگاه‌ها هم باید در این راه مساعدت کنند و از جانب دیگر، 4 تیم فوق و کادرهای فنی‌شان از حالا و به طور دورادور برای حضوری موفق در این دیدارها تدارک ببینند. کسب اطلاعات جدید درباره تیم‌های همگروه در این جام و خرید فیلم‌های آخرین مسابقه‌های آنان می‌تواند قدمی مهم در این راه باشد تا موقعی که پای به رقابت‌ها می‌گذارند مجهز و ساخته و پرداخته باشند و با ناآگاهی به میدان نروند.

فدراسیون این وظیفه جنبی را هم دارد که حول و حوش زمان‌های برگزاری مسابقه‌های این 4 تیم در جام باشگاه‌های آسیا، از 5 روز مانده به آن دیدارها بازی داخلی برای آنها نگذارد که ظاهرا این وجه از قضیه در تقویم فشرده جدید پیشنهادی فدراسیون، رعایت و پیش‌بینی شده است. دادن استراحت و مهلتی بیش از 5 روز به 4 تیم فوق در ارتباط با مساله مذکور نیز بحث اشتباهی است و اگر خواستار حداقل 10 روز فرصت تدارک برای مسابقه آسیایی خود شوند، درخواستی بیش از حد است، زیرا در اروپا تیم‌های باشگاهی شنبه در لیگ داخلی، سه‌شنبه یا چهارشنبه در اروپا و دوباره شنبه بعد از آن در لیگ داخلی به میدان می‌آیند.

زیر سوال

با این همه مهم‌ترین عنصری که می‌تواند باعث صعود نماینده‌های ایران به مرحله حذفی جام شود، برنامه‌ریزی دقیق و حرکت حساب شده در مسیر برگزاری رقابت‌هاست و هر چیزی جز این و صعود احتمالی فقط یک نماینده و حذف سایرین این استدلال ما را که ایران حتما باید 4 نماینده در این مسابقه‌ها داشته باشد و تلاش فراوانی را که در این راه به خرج دادیم، زیر سوال خواهد برد و ثابت خواهد کرد برخلاف ادعایمان صلاحیت فنی شرکت دادن 4 تیم را نداشته‌ایم. اگر در نظر بگیریم صلاحیت تشکیلاتی و سخت‌افزاری این قضیه را نیز  ‌براساس توضیحاتی که پیش‌تر آوردیم  نداریم، این می‌تواند شکست سخت تازه‌ای برای فوتبال ایران و آثار و پیامدهای همان خواب ماندن باشد که پیش‌تر از آن یاد کردیم!

وصال روحانی