پیشوا، میزبان زائران سوگوار

بنای امامزاده شامل یک محوطه مربع شکل است که داخلش مقبره و رویش گنبدی فیروزه‌ای قرار دارد. این گنبد در عصر صفوی بنا شد. در ضلع شمالی مقبره نیز مسجدی قدیمی به چشم می‌خورد که تا به حال، چند بار بازسازی شده است. مصالح ساختمانی مقبره را آجر، کاشی‌های معرق، گچبری و آیینه‌کاری تشکیل می‌دهد. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی حج، ایوان بنای امامزاده در سال 1337 در زمان فتحعلی‌شاه قاجار به آن اضافه شده است.

کف ایوان به ارتفاع 5/1 متر با سنگ مرمر پوشانده شده است. گنبد امامزاده 2 پوسته دارد و ستونی آجری به ارتفاع 7 متر، پوسته‌های اول و دوم را به هم مرتبط کرده است. گنبد در قسمت خارجی دارای پوشش کاشی فیروزه‌ای با نقوش هندسی و کتیبه‌هایی به خط ثلث، نستعلیق و بنایی است که جلوه‌ای بسیار تماشایی دارد.

امامزاده جعفر(ع)‌ فرزند امام موسی کاظم(ع)‌ است. بنا به نوشته مولف کتاب ریاض‌الانساب، در سال 203 هجری قمری،‌ علی، حسن، عبدالله، اسماعیل و جعفر(ع)‌ از بغداد به سوی خراسان حرکت کردند. چون به ساوجبلاغ کنونی رسیدند، دشمنان با شناخت آنان، بعضی‌هاشان را همانجا شهید کردند و امامزاده جعفر(ع)‌ که مجروح شده بود، به سمت ورامین رفت؛ اما در پیشوا بر اثر شدت جراحات به شهادت رسید و در همان جا دفن شد.

بنای بقعه امامزاده جعفر(ع)‌ در شمال شرقی پیشوا بر دامنه تپه‌های طبیعی ساخته شده و بر بافت قدیم شهر مشرف است و از جاهای مختلف پیشوا می‌توان آن را بخوبی دید.