پیشگیری ، بهترین راه مبارزه با بیماری سارس

سندرم تنفسی حاد شدید که اختصاصا SARS نامیده می شود ، بیماری نوظهوری است که نخستین مرتبه در فوریه 2003 در ویتنام مشاهده شد و پس از آن موارد متعددی از ابتلای به این بیماری در شرق آسیا بویژه چین ، هنگ کنگ ، تایوان ، همچنین شمال آفریقا و بعضی از کشورهای اروپایی و کانادا گزارش شده است .

کد خبر: ۲۲۶۴۴

اگرچه مطابق گزارش وزارت بهداشت هنوز هیچ موردی از این بیماری در کشور ما مشاهده نشده است ، ولی داشتن اطلاعات کافی درباره آن و روشهای پیشگیری از آن شرط عقل و احتیاط است . بیشتر مبتلایان به این بیماری افراد بالغ بوده اند البته مواردی از ابتلای کودکان نیز دیده شده است . به نظر می رسد سرعت گسترش SARS از آنفلوآنزا کمتر باشد؛ اما به علت وسعت ارتباطات بویژه از طریق مسافرت های هوایی سرعت گسترش این بیماری بسیار زیاد بوده است . بیماری معمولا با تب شدید آغاز می شود و گاهی با احساس سرما و لرز ، سردرد ، درد عضلانی و احساس کسالت و کوفتگی نیز همراه است . در موارد محدودی اسهال نیز در بیماران دیده شده است . بعد از 3تا 7روز مرحله دیگری از بیماری با علایم تنفسی آغاز می شود که با سرفه خشک و مشکل تنفس همراه است در 10تا 20درصد مشکل تنفسی بیماران به حدی شدید است که به وارد کردن لوله در مجرای تنفسی برای تسهیل تنفس نیاز خواهد بود. در ابتدای بیماری تعداد لنفوسیت ها (انواعی از گلبول های سفید) ، کاهش می یابد. درصد مرگ و میر مبتلایان در این بیماری حدود 3درصد است و براساس شواهد موجود ، تماس با ترشحات دستگاه تنفس و دیگر ترشحات بدن شخص بیمار در انتقال بیماری بسیار مهم است و تاکنون بیشترین موارد انتقال بیماری در بدن اعضای خانواده بیماران و همچنین کارکنان مراکز درمانی که مراقبت از افراد مبتلا را به عهده دارند ، دیده شده است . مراقبت از بیماران شامل جداسازی آنها و نگهداری در اتاقهای مخصوص و مجزا خواهد بود. کادر درمانی و افرادی که بابیماران در تماس هستند. باید از کلیه لوازم پیشگیری مثل ماسک ، دستکش ، عینک برای جلوگیری از ورود ترشحات به چشم و سایر وسایل مشابه استفاده کنند. در حال حاضر، یازده آزمایشگاه مجهز در 10کشور جهان در حال تحقیق برای یافتن عامل ایجاد کننده این بیماری هستند و درمان قطعی آن نیز موکول به یافتن عامل بیماری خواهد بود. در حال حاضر، روش درمان شامل گروه متنوعی از آنتی بیوتیک ها و استروئیدها است . توصیه های سازمان بهداشت جهانی (W.H.O) این سازمان توصیه می کند مراقبت جهانی در مورد این بیماری ادامه یابد و موارد مشکوک به مراکز بهداشتی گزارش داده شوند. بیماران مبتلا باید جدا از سایرین نگهداری شوند و اعضای خانواده آنها و کارکنان مراکز درمانی حداکثر مراقبت لازم را برای جلوگیری از گسترش بیماری به عمل آورند. افزایش آگاهی عمومی نسبت به بیماری و هوشیاری مسوولان بهداشتی در سراسر جهان می تواند عامل مهمی در پیشگیری و کنترل بیماری باشد. سازمان بهداشت جهانی در حال حاضر هیچ گونه محدودیتی در سفر به نقاط مختلف جهان را پیشنهاد نمی کند. تمام مسافران باید از علایم اصلی بیماری SARS مطلع باشند و در صورتی که این علایم در آنها دیده می شود ، ضمن مراجعه به مراکز بهداشتی از سفر به سایر نقاط جهان خودداری کنند.