اسرار آشکار زندگی در اقیانوس

هزاران موجود ریزشناور در زیر دریا هرروز توسط هایت با نور حرکت می‌کنند. حرکات آنها بزرگ‌ترین انتقال توده‌های زنده روی زمین را تحریک می‌کند.

سرگروه تحقیقاتی دراین طرح در این زمینه می‌گوید: مدت زمانی طولانی بود هیچ‌کس نمی‌دانست که چطور حیوانات نورگرایی را با چشمان ساده و سیستم عصبی‌شان انجام می دهند.

وی می‌گوید: ما فرض کردیم چشمان اولیه در قلمرو حیوانات این فرضیه را به طور دقیق استنتاج کرد. بنابراین درک و فهمیدن پدیده نورگرایی اولین قدم‌ها را به سمت تکامل چشم ایجاد کرد.

با مطالعه روی لارو ragworm platynereis dumeri دانشمندان متوجه شدند یک عصب به سلول‌های دریافت‌کننده نور و سلول‌هایی که باعث حرکت شنامانند لارو می‌شود، در چشم اولیه متصل می‌شود.

سلول دریافت‌کننده نور، نور را شناسایی و آن را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند و به داخل برآمدگی عصبی که به یک دسته از سلول‌های مربوط به مژک‌ها متصل است انتقال می‌دهد. این برآمدگی‌های مژک‌مانند ریز ضربه‌ای را برای جا به جایی آب و به وجود آوردن حرکت وارد می‌کنند.

نور درخشان به طور انتخابی روی یکی از لکه‌های چشمی ضربه مژک مجاور را تغییر می‌دهد. نتیجه تغییرات موضعی در جریان آب برای نشان دادن تغییر جهت حرکت و شنا کافی است.دومین سلول لکه چشمی، سلول رنگدانه، حساسیت هدایتی به نور را ایجاد می‌کند.

این سلول نور را جذب می‌کند و یک سایه روی سلول دریافت‌کننده نور (فتورسپتور) ایجاد می‌کند. شکل این سایه براساس موقعیت منبع نوری تغییر می‌کند و با توجه به سیگنال فتورسپتور با مژک ارتباط برقرار می‌کند.یکی از دانشمندان اعلام کرد Platynereis می‌تواند به عنوان یک فسیل زنده در نظر گرفته شود.

وی می‌افزاید: این جانور هنوز در محیطی مشابه آنچه اجداد آن میلیون‌ها سال پیش زندگی می‌کردند، زندگی می‌کند و اکثر مشخصات اجدادش را حفظ کرده است. مطالعه روی لکه‌های چشمی این لارو شاید ما را به دریافت این مساله نزدیک کند که چشمانی از اول تکامل یافته‌اند، به چه شکل بوده‌اند.

این محتمل است که جفت شدن نزدیک سنسورهای نور به مژک‌ها یک نقطه تحول اختصاصی و برجسته در تکامل چشمان حیوانات را نشان می‌دهند. خیلی از بی‌مهرگان دریایی فعلی هنوز این راهبرد را برای نورگرایی بکار می‌گیرند.

مترجم: آتنا حسن آبادی / منبع: physorg