رفتار رسانه‌های دموکرات

بوث تابستان امسال به فعالانی  ازجمله یک راهبه 80 ساله کاتولیک از آمریکا و یک طرفدار صلح در یک کشتی پیوست تا به کودکان بیمار و گرسنه غزه کمک برساند. وزارت خارجه اسرائیل آنان را به حمایت ازیک «سازمان تروریستی در غزه» متهم کرد. بوث این هفته باردیگر به طورعلنی با شور و حرارت درباره آنچه که خود دید سخن گفت.

ژانویه، یک سال از زمانی که اسرائیل غزه را با علم به این که این کار برخلاف حقوق بین‌الملل و معاهده‌های حقوق بشراست، محاصره کرد، می‌گذرد. این محاصره‌ای بی‌رحمانه است که در جریان آن کل مردم غزه را به زندان انداخته‌اند در حالی که اکثریت قریب به اتفاق آنان به هیچ جرمی غیر از فلسطینی بودن ،محکوم نشده‌اند.

من از مبارزانی که به اسرائیل حمله می‌کنند دفاع نمی‌کنم کار آنان تحریک‌آمیز است. اما حتی این هم نمی‌تواند اقدامات اسرائیل را توجیه کند. اسرائیل نه به مواد غذایی سازمان ملل و نه به کمک‌های دارویی اتحادیه اروپایی اجازه ورود نداده است و ماهیگیران فلسطینی را ازدم تیر می‌گذراند و با قطع برق، صنایع غزه را فلج کرده است.

اکسفام، عفو بین‌الملل واتحادیه اروپایی این عمل اسرائیل را به عنوان مجازات دسته جمعی مردم بی گناه محکوم کرده‌اند.

جیمی کارتر رئیس‌جمهوری اسبق آمریکا محاصره را «جنایت، شرارت و بی‌رحمی و نفرت‌انگیز» نامید. بسیاری از زنان و مردان شرافتمند یهودی در انگلیس ابراز انزجار کرده‌اند اما خشم رسانه‌ها کجا است؟همه رسانه‌ها را زیرنظردارم اما نشانی نمی‌بینم.

اسرائیل می‌تواند بی‌ملاحظه هر کاری که می‌خواهد انجام دهد. انتظار از این دموکراسی! آنقدر کم است که چنین جنایت دولتی بزرگی، از نظر رسانه‌های آن حتی خبر به حساب نمی‌آید!

مقایسه کنید انعکاس مثلا خبرهای زیمبابوه را که با چه گستردگی در انگلیس و غرب پخش می‌شود. چرا در مورد غزه هیچ خبری نیست؟

از نظر تبلیغات برای موجه جلوه دادن ناموجه‌ترین اعمال، مفسرانی در این کشور (انگلیس) هستند که ازنظر آنان اسرائیل هیچ کار نادرستی نمی‌تواند انجام دهد. یکی از پرسروصداترین آنان استفن پولارد، سردبیرکنونی جوئیش کرونیکل است، روزنامه‌ای که زمانی دیدگاه‌های مختلف از جمله دیدگاه‌های یهودیان لیبرال انگلیس را منعکس می‌کرد.

یک مرکز اسرائیلی در انگلیس به ریاست لرنا فیتز سیمونز عضو سابق پارلمان انگلیس مدام مطالبی در دفاع از اقدامات اسرائیل پخش می‌کند. وی زمانی در مصاحبه‌ای گفت: ما لازم است دقیقا درباره عواقب تردید درباره واکنش‌های دفاعی یک دولت - ملت که پیوسته به وسیله دشمنی که خواهان نابودی آن است، بمباران می‌شود، فکر کنیم .به هشدار ضمنی این سخنان توجه کنید.

 به نظر من حالا زمان آن است که درباره عدم تردید درباره اقدامات «دفاعی»این دولت ملت هسته‌ای فکر کنیم .اسقف اعظم دزموند توتو، شخصیت شجاع و شریف برنده جایزه نوبل، «سکوت و همدستی» را که اجازه می‌دهد چنین جنایاتی انجام شود، محکوم کرده است. چنین شرارت‌هایی زمانی رخ می‌دهد که جهان چیزی نگوید و کاری انجام ندهد. این که یک مجموعه یهودی انتظار نداشته باشد در برابر شرارت‌هایی که می‌کند محکومیتی در کار باشد نشان می‌دهد که هیچ چیز از تاریخ آموخته نمی‌شود.

منبع: ایندیپندنت