درس قدرشناسی در مکتب بازنشستگان‌

اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری اگرچه به بهای نزدیک به 10 سال چشم انتظاری و خون دل خوردن قشر بازنشسته، سال‌ها بالا و پایین رفتن از پله‌های سازمان‌های متولی همچون بازنشستگی، تامین اجتماعی و... تمام شد، البته در این میان هم عمر خیلی از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما به افزایش حقوق‌ها کفاف نداد تا دیگر مجبور نباشند برای تامین مخارج کمرشکن زندگی صورتشان را با سیلی سرخ نگه دارند.

 با همه این حرف‌ها این اتفاق آنقدر برای قشر بازنشسته ما بزرگ و مهم بود که تصمیم گرفتند با گلباران صحن مجلس از نمایندگان برای کمک به تحقق آرزویی که تحققش محال به نظر می‌رسید، قدردانی کنند.

تصمیم بازنشسته‌ها برای گلباران کردن مجلس اگرچه ممکن است در ابتدای امر، مانند هر رویداد دیگری یک تصمیم نمادین ساده و البته عادی جلوه کند، اما آنچه در این تصمیم موج می‌زند، تبلور روح بزرگ  منشی و احساس ناب قدرشناسی است که مانند خیلی عادات پسندیده دیگر که این روزها کم‌کم می‌رود تا به خاطره‌ای تبدیل شود، فقط می‌توان در قدیمی‌ها و موی سپیدان‌مان یافت.

بازنشستگان ما با این تصمیم خود بار دیگر به جوان‌تر‌ها قدرشناس بودن را آموختند؛ درسی که مانند بسیاری از درس‌های زندگی تنها در مکتب پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های موی سپید می‌توان آموخت.

پوران محمدی