روشی ‌جدید‌ برای‌ ردیابی ‌سلاح‌های ‌شیمیایی‌

این ماده نیز همانند دیگر موادی که از چنین ویژگی‌ای برخوردار هستند، دارای ساختار الکتریکی قطبی است. نور با نسبتی با ابر الکترونی فعل و انفعال داشته و در نتیجه این فرآیند در آن اختلالاتی به وجود خواهد آورد. این اختلال سبب ایجاد تغییر در طول موج نور تابیده شده خواهد شد و علاوه بر پرتو نور اصلی، پرتو ثانویه‌ای را ایجاد می‌کند که طول موج آن به نصف کاهش یافته و فرکانس آن 2 برابر فرکانس نور اولیه خواهد بود. محققان امیدوارند بتوانند از این ویژگی برای شناسایی سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی از فاصله دور به کمک ایجاد ارتباطات نوری، با ماده به کار رفته در حسگرها استفاده کنند. این ماده که می‌توان در ترکیب آن از عناصر مختلف نظیر پتاسیم، روبیدیوم یا سزیوم استفاده کرد، ساختار منحصر به فرد و پیچیده‌ای دارد که متبلور شدن آن را با مشکل مواجه می‌سازد.
اگرچه این ترکیب از قابلیت افزایش طول برخوردار است، اما اندازه آن در ابعاد دیگر ثابت و بدون تغییر باقی خواهد ماند.

در این صورت بلورهایی کشیده تشکیل خواهد شد که برای استفاده از این ترکیب در فیبرهای نوری مناسب است، اما کاربرد این ترکیب در حسگرهایی که معمولا در کشف سلاح‌های بیولوژیکی و شیمیایی به کار می‌روند با محدودیت‌هایی مواجه خواهد بود و به همین سبب در این زمینه کاربرد محدودی خواهد داشت؛ چراکه استفاده از آنها در طراحی و ساخت حسگرهای معمول مستلزم از میان برداشتن موانع و محدودیت‌های بی‌شماری است. این گروه از دانشمندان آمریکایی با استفاده از این ماده در ساخت سوزن دستگاه تفرق اشعه ایکس، شناسایی سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی به کمک کریستال‌های بسیار کوچک از این ترکیب را مورد بررسی قرار داده و به نتایج موفقیت‌آمیزی دست یافته‌اند.