بریل، الفبایی برای نابینایان‌

در گذشته تصور عمومی بر این بود که افراد نابینا هرگز نمی‌توانند خواندن و نوشتن بیاموزند، چون آنها بر این باور بودند که تنها روش خواندن جملات یک متن این است که بتوانیم با چشمانمان واژه‌ها را ببینیم؛ در حالی که لوئیس بریل، جوان فرانسوی برخلاف دیگران تصور می‌کرد او که از 3 سالگی نابینا شده بود سخت در تلاش بود تا بتواند راهی برای خواندن افراد نابینا پیدا کند.

کد خبر: ۲۰۸۲۹۲

ناتوانی‌های او سبب شده بود افکار و عقاید گوناگونی او را تحت محاصره قرار دهند و به همین علت، سرانجام تصمیم گرفت کلیدهایی از این محدودیت‌را نه‌تنها برای خودش، بلکه برای رهایی از همه افراد نابینایی که در دنیایی از موانع و محدودیت‌ها به دام افتاده بودند، بیابد. ماجرا از اوایل قرن نوزدهم آغاز شد. پدر لوئیس بریل در روستای کوچکی در نزدیکی پاریس از چرم اشیایی می‌ساخت و آنها را برای فروش به روستاهای اطراف می‌برد. او برای بریدن چرم و منگنه کردن قطعات، کنار هم از ابزارهای تیز و برنده استفاده می‌کرد.

روزی لوئیس وقتی با یک درفش که از ابزار کار پدرش بود بازی می‌کرد ناگهان آن را در چشمش فرو کرد. اگرچه این جراحت خیلی عمیق نبود، اما عفونت ایجاد شده در چشم آسیب‌دیده، سبب شد او بینایی هر دو چشمش را از دست بدهد. لوئیس بتدریج یاد گرفت خود را با شرایط جدیدی که برایش پیش آمده بود، تطبیق دهد. او بسیار باهوش و خلاق بود. به همین علت این ناتوانی نتوانست محدودیتی برای حضور او در کلاس‌های درس و پیشرفت در زمینه یادگیری موسیقی به وجود آورد.

او تحصیلاتش را در مدرسه نابینایان پاریس ادامه داد. در مدرسه کتاب‌هایی برای افراد نابینا وجود داشت که حروف برجسته بزرگی روی صفحات آن نقش بسته بود. این کتاب‌ها، بسیار بزرگ و گران‌قیمت بودند و خواندن آنها زمان زیادی به طول می‌انجامید، بنابراین او به این فکر افتاد تا روش بهتری برای خواندن متون کتاب‌ها توسط نابینایان پیدا کند. او از روش کدهای الفبایی که توسط ارتش فرانسه به منظور رساندن پیام فرماندهان به سربازان در تاریکی شب مورد استفاده قرار می‌گرفت برای ابداع حروف الفبای مخصوص نابینایان استفاده کرد و سیستم خط بریل را که تنها متشکل از 6 نقطه برجسته روی صفحات کاغذ بود و کاربرد آسان‌تری داشت، اختراع کرد.