گزارش مرکز پژوهشهااز مشکلات جایگاه‌های CNG

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از دفتر اطلاع رسانی مرکز پژوهش‌ها ، دفتر مطالعات انرژی، صنایع و معادن این مرکز با مطالعه موردی جایگاههای CNG و مشکلات اتوبوسهای گازسوز شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خاطرنشان ساخت که اغلب تجهیزات مربوط به جایگاههای سوخت CNG شرکت واحد که وارداتی هستند با اشکالاتی مواجهند از جمله اینکه 31 درصد از کمپرسورها ، 60 درصد دیسپنسرهای 100 کیلوگرمی ، 25 درصد از دیسپنسرهای 40 کیلوگرمی ، 35 درصد از نازل‌های سوخت‌گیری و 14 درصد از خشک‌کن‌های ایستگاههای گاز ، معیوب یا خراب شده‌اند، ضمن اینکه جایگاه منطقه 10 شرکت واحد نیز به دلیل نداشتن برق و مشکلات دیگر اساسا راه‌اندازی نشده است.

از سوی دیگر عدم تناسب بین کمپرسورها و نازل‌های نصب شده، سبب شده است که سرعت سوخت‌گیری افت نماید و خرابی تجهیزات نیز این وضعیت را تشدید کرده است.

این گزارش می‌افزاید: عدم تناسب بین جایگاه‌ها و تجهیزات نصب شده با تعداد اتوبوس‌ها نیز موضوعی است که باید مورد توجه جدی قرار گیرد، به طوری که اگر همین تعداد جایگاه به طور ایده‌آل نیز کار کنند پاسخ‌گوی سوخت‌گیری اتوبوس‌های گاز سوز شرکت واحد نخواهند بود.

در همین حال بر اساس گزارش‌ شرکت واحد اتوبوسرانی، عمده اتوبوس‌های این شرکت ساخت کارخانه‌های ایران خودرو دیزل و شهاب خودرو‌اند و این دو کارخانه سهم بزرگی از بازار اتوبوس کشور را به خود اختصاص داده‌اند و با توجه به اینکه شرکت‌های سازنده بیشتری در کشور وجود ندارد، بنابراین بازار اتوبوس کشور به صورت انحصاری در اختیار این دو شرکت درآمده است.

این گزارش سپس اشکالات اتوبوسهای گازسوز ساخت شرکت‌های یاد شده را برشمرد و افزود: عموما شرکت‌های سازنده اتوبوس، موتورهای گازسوز وارداتی را بر روی شاسی اتوبوس دیزلی مونتاژ می‌کنند و این درحالی است که شاسی، اتاق، بدنه، نوع جوشکاری، سیستم برق و کمپرس اتوبوس پایه گازسوز و دیزلی با یکدیگر تفاوت دارند کما اینکه بر اساس گزارش شرکت واحد، اتوبوس‌های گاز سوز مدل 457 ایران خودرو دیزل دارای مشکل ساختاری هستند و موتور آنها تحمل احتراق CNG را ندارند.

به علاوه نصب تجهیزات جانبی جهت استفاده از سیستم گاز در اتوبوس‌های گاز سوز حدود یک تن بار اضافی را به اتوبوس تحمیل می‌کند و این بار اضافی باعث می‌شود که نیروهای رانش و ترمز به علت لحاظ نکردن آنها در محاسبات طراحی در زمان حرکت و ترمز ، شکستگی اتاق از ناحیه ستون‌ها را به دنبال داشته باشد. همچنین سازگار نبودن شاسی با نوع موتور باعث سایش بیشتر لاستیک‌ها می‌شود.

نکته دیگر این که تست دوره‌ای به منظور کنترل ضرایب ایمنی مخازن CNG از اهمیت بسیاری برخوردار است اما بر اساس گزارش شرکت واحد با وجود مکاتبات مکرر این شرکت با متولیان این امر تاکنون هیچ اقدام مثبتی در این زمینه انجام نشده است.

این در حالی است که عدم تامین به موقع قطعات یدکی اتوبوس‌های گاز سوز حتی در دوره گارانتی و هزینه بالای قطعات باعث شده است که تعداد زیادی از اتوبوس‌های جدید در پارکینگ‌ها متوقف شوند و این وضعیت باعث شده که میانگین سرانه هزینه تعمیر و نگهداری اتوبوس‌های گاز سوز از اتوبوس‌های دیزلی بیشتر باشد و کمبود نیروهای فنی متخصص با توجه به پیچیدگی تعمیرات اتوبوس‌های گاز سوز نیز از جمله مشکلات مضاعف در این زمینه شده است.