ستاره‌ها حامل پیام صلح هستند

به گزارش خبرنگار جام جم آنلاین دومین رقابت صوفی ایران امروز سه‌شنبه با پیام دکتر قنبری رئیس انجمن نجوم ایران،مایک سیمونز، رئیس انجمن بین المللی منجمان بدون مرز و انوشه انصاری عضو هیئت ریسه منجمان بدون مرز آغاز به کار کرد.

مایک سیمونز، رئیس انجمن بین المللی منجمان بدون مرز نیز در پیامی به دومین رقابت صوفی ایران تصریح کرد؛من اغلب اوقات شبها به زیر آسمان می روم تا دوستان قدیمیم را ملاقات کنم. درست بیرون از در و بر فراز درختان و کوه‌ها در هر فصلی با جبار، دب اکبر ، دجاجه و دیگران ملاقات می کنم.

سیمونز در پیام خود با اشاره به این که بخش عمده ای از عمرم را با این دوستان آشنا بوده‌ام . آنها همراهان شباهنگام من هستند و زمانی که در درخشش سپیده دمان رنگ می بازند به انتظار آنها می مانم و در غروب بعد آنها را دوباره خوش آمد می گویم، تصریح کرد؛ آنها در همه سفرهای من نیز با من بوده‌اند. در دامنه های کوهستان البرز در بیرون تهران ، آنها همچنان منتظر ملاقات من بوده اند همانطور که در خانه ملاقاتمان را انتظار می کشیدیم. اینجا همان مکانی است که ، زمانی که سرزمین من روز را سپری می کند آنها به نورافشانی می پردازند.

سیمونز در پیام خود افزود: آسمان بر فراز زمین همه جا یکسان گسترده است و از فراز مرزها، دیوارها، نگهبانی ها و نگهبانان می‌گذرد. زمانی که ستاره ها از فراز مرزها عبور می کنند  هیچ کس از آن ها گذرنامه یا روادید نمی خواهد و آنها بی هیچ توجهی به تفاوتهای زیر پایشان از فراز سر ما می گذرند و هیچ مترجمی نیاز ندارند چرا که به زبانی جهانی صحبت می کنند که همه آن را می شناسند.

رئیس انجمن بین المللی منجمان بدون مرز با تعابیر زیبایی پیام خود را اینگونه ادامه می‌دهد؛اما تنها تعداد اندکی از مردمان در هر کشوری به تماشای گذر آنها می نشینند و پیام صلح آنها را می شنوند. زمانی که به تماشای ستاره‌هایی می نشینیم که در افقی دوردست غروب می کنند می دانیم که در همان حال آنها راه خود را از فراز بسیاری از کشورها ادامه می دهند. اما چگونه است که ما قادر نیستیم  با دیدن چنین منظره‌ای سیاره کوچک  خود را به گونه‌ای دیگر ببینیم؟ ستاره ها دوستان دیگری نیز در هرجا دارند. ما می توانیم در کنار یکدیگر در تاریکی شب و در کنار دوستان ستاره‌ای خود بایستیم بدون آنکه بدانیم که هستیم یا کجا هستیم. مهم تنها این است که ما دوستان مشترک ستاره‌هاییم. تفاوتهای زمینی چه اهمیتی می تواند داشته باشد ، زمانی که ما  در محلی چنین در کیهان بی پایان شریک یکدیگریم؟ چه خواهد شد اگر هر انسانی بر زمین شبی از خانه بیرون رود و دوستی ستارگان را برگزیند، آنها را در سفر شبانه اشان با ما و گذرشان به سوی همسایگانمان همراهی کند؟ چه خواهد شد اگر روزنامه‌ها ، رادیوها و تلویزیون ها بامداد فردا چنین خبری را مخابره کنند که «همه مردمان جهان دیشب، در کنار هم به دیدار ستاره ها رفتند»؟ همه منظره ای پرشکوه از جهان نا متناهی را در کنارهم  و از نقطه کوچکی که زمین می نامیمش، به تماشا نشسته اند؟ آیا در آن هنگام، مرزها، نگهبانی ها و گذرنامه ها و دیوارها بازهم برای ما مهم به نظر خواهد رسید؟  آن هنگام که خورشید بر فراز سر شما شرکت کنندگان دومین رقابت صوفی ایران غروب کند من هم با روح و ذهن خود ،  آنجا در کنار شما خواهم بود. برای همه شما آسمانی صاف و رقابتی خاطره انگیز را در زیر آسمان پر ستاره مان آرزو می کنم.

پیام رئیس انجمن نجوم ایران

دکتر قنبری رئیس انجمن نجوم ایران نیز در پیام خود به به دومین رقابت صوفی - تفتان، تصریح کرد؛ایران زمین در طول تاریخ پر بار خویش شاهد ظهور چهره های برجسته و ارزشمند علمی بوده است که هریک گام بلندی در پیشبرد دانش بشری برداشته اند و کوشیده اند شعله فروزان علم را به نسل های بعدی برسانند.

در سرزمین ما که دانش ستاره شناسی پیشینه ای به بلندای اسطوره های کهن دارد اخترشناسان به نامی سر برآورده اند و هویت تاریخی و علمی این کشور را ساخته اند که بی شک نام عبدالرحمن صوفی رازی بر بالای فهرست نام‌های ایشان جای می گیرد.

وی در ادامه پیام خود نوشت؛عبدالرحمن صوفی رازی در دوره ای دشوار می زیست اما با پشتکاری فراوان در رصدخانه شیراز گروهی از ستاره شناسان آن دوران را رهبری کرد و با تالیف کتاب سترگ صورالکواکب میراث یونانی ستاره شناسی را اصلاح کرد و گامی به پیش برد. ثبت و رصد اجرامی چون کهکشان امراه المسسله، ابرهای ماژلانی و چندین خوشه ستاره ای که وی آنها را در رده اجرامی غیر ستاره ای یا سحابی مانند خود طبقه بندی کرد نشان از تیز بینی او بود.  اما متاسفانه در طی قرون و در اثر کم توجهی ما جهان علم نام وی و دیگر بزرگانی چون او را به فراموشی سپرده است.

دکتر قنبری افزود؛انجمن نجوم ایران و شاخه آماتوری آن به همین مناسبت رقابت رصدی تابستانه خود را به نام صوفی برگزار می کند و امیدوار است این راه آغازی برای تلاش در جهت حفظ میراث هویتی علمی ما باشد.  در همین حال این رقابت نه با هدف نتیجه  گرایی که با هدف بالابردن تخصص رصدی شکل گرفته است تا برگزیدگان بتوانند به طور تخصصی تری زمینه های رصدی را دنبال کنند.

رئیس انجمن نجوم ایران در پایان پیام خود نوشته است؛امسال و در آستانه سال جهانی نجوم دومین رقابت رصدی صوفی با حضور شرکت کنندگانی از دیگر کشورها برگزار می شود این حضور را به فال نیک می گیریم و امید داریم در سال جهانی نجوم این رقابت با حضور رصدگرانی از تعداد بیشتری از کشورهای جهان برگزار گردد.
برای همه شما آرزوی موفقیت کرده و از جمعیت منجمان مهبانگ و مقامات دانشگاهی و دولتی استان سیستان و بلوچستان که همکاری بی دریغ خود برای این رقابت را همراه انجمن نجوم ایران کردند قدردانی می کنم.

پیام اولین فضانورد ایرانی

همچنین انوشه انصاری نخستین بانوی فضا گرد جهان و اولین ایرانی فضانورد در پیامی به دومین رقابت صوفی ایران تصریح کرد؛هیچ چیز به اندازه دیدن سیاره امان –زمین- از فضا به انسان احساس تواضع نمی دهد.

انصاری در پیام خود نوشته است؛ ازنخستین لحظه ای که چشمان بشر به روی آسمان زیبای شب و ستارگان درخشانش  گشوده شد، این تصویر زیبا منبع الهام بخش تخیلات او شد. ابتدا تصور کردیم خدایان   نظاره گر ماهستند. سپس تصاویر واشکال خدایان ومخلوقات اسطوره ای را دیدیم و پنداشتیم که این آنها هستند که سرنوشت ما را رقم میزنند.

وی در پیام خود افزود:اما با رشد اندیشه و تفکرمان دریافتیم که اینها نه خدایان، که ستارگان و سیاراتی همانند خورشید و خانه امان- سیاره زمین- هستند. هرچند خودبینی و تکبرمان ما را تا جایی سوق داد که خیال کردیم که ما در مرکز کهکشان قرار داریم و همه چیز حول محور ما میگردد.

انوشه انصاری با اشاره به این که نجوم به ما آموخت که ما ذره غباری گم شده در مبان میلیونها ستاره دیگرهستیم وبا نشان دادن جای انسان در کهکشان بیکران، به ما درس تواضع وفروتنی آموخت، افزود:هیچ چیز به اندازه دیدن سیاره امان –زمین- از فضا به انسان احساس تواضع نمی دهد.
عضو هیئت ریسه منجمان بدون مرز در پیام خود با بیان این که در طول تاریخ آن چه همیشه ثابت مانده این است که ما در آسمان بدنبال پاسخهایمان میگردیم، افزوده است؛پاسخی برای مبدا حیاتمان ، پاسخی برای آنچه در انتها در انتظار ماست، و دلیلی برای حضورمان در میان میلیونها ستاره دیگر.