تولید بافت مثانه انسان در شیراز

دکتر علیرضا امین شریفی طراح ایده تولید بافت مثانه انسان به وسیله مهندسی بافت و یکی از 5 محقق این طرح گفت: با توجه به این که در حال حاضر در عصری هستیم که تولید سلول و بافت پیچیده‌ترین تولید دنیاست و سرمایه‌گذاری زیادی روی آن انجام می‌شود، تولید بافت مثانه انسان به وسیله مهندسی بافت علاوه بر کم کردن مشکلات بیماران بر ارتقای جایگاه علمی کشور در دنیا نیز تاثیرگذار است.

وی با اشاره به ضرورت تولید بافت مثانه گفت: این بافت بر خلاف کلیه جایگزین ندارد و در حال حاضر برای بازسازی مثانه از بافت روده استفاده می‌شود که مشکلات و عوارض کوتاه‌مدت و درازمدت زیادی را به بیمار تحمیل می‌کند.
وی تصریح کرد: این گونه تحقیقات می‌تواند افق‌های جدیدی را در درمان ضایعات مثانه ایجاد کند.

مهدخت حسین عقدایی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات پیوند و ترمیم اعضا و دیگر محقق این طرح در خصوص چگونگی انجام طرح فوق گفت: قسمتی از بافت پوششی مثانه برداشته شده، این سلول‌ها در مرکز تحقیقات پیوند و ترمیم اعضا جداسازی می‌شود و در محیط آزمایشگاه کشت داده می‌شود که ما علاوه بر این سلول‌ها، سلول‌های ماهیچه صاف را نیز جدا و کشت کردیم.

عقدایی افزود: با توجه به این که سال‌هاست از بافت‌های مشابه مثل روده برای ترمیم مثانه استفاده می‌شود و به دلیل تفاوت‌های این بافت‌ها با یکدیگر در گیرنده پیوند مشکلاتی ایجاد می‌شود، بنابراین بهتر است برای ترمیم هر عضو از بافت همان قسمت استفاده شود.

وی گفت: وقتی سلول‌های مثانه را بیرون از بدن موجود زنده کشت می‌دهیم، در صورت ایجاد مسائلی مانند سرطان، تنگی، پارگی و عفونت برای سیستم ادراری می‌توان بدون ایجاد مشکل برای بیمار از این بافت‌ها جهت ترمیم استفاده کرد.

دکتر بیتا گرامی‌زاده، رئیس مرکز تحقیقات پیوند و ترمیم اعضای دانشگاه علوم پزشکی شیراز و محقق طرح ذکر شده نیز گفت: طرح تولید بافت مثانه انسان در راستای اهداف مرکز تحقیقات پیوند و ترمیم اعضا که استفاده از پیوند سلول و جایگزینی آن به جای پیوند عضو است، انجام شد و پس از به نتیجه رسیدن این طرح‌، طرح‌های دیگری از جمله پیوند جزایر لانگرهانس لوزالمعده در دیابت، پیوند سلول‌های پوششی پوست در سوختگی و پیوند سلول‌های کبدی در نارسایی حاد کبد در دست بررسی است.

دکتر بهنام صبایان، دیگر محقق این طرح با بیان این که طرح فوق ایجاد یک فناوری و توانمندی علمی جدید است که می‌تواند در اختیار دیگر محققان قرار گیرد، گفت: در حال حاضر بیشتر پایان‌نامه‌های دانشجویان پزشکی کشور طرح‌های غیرکاربردی است و حتی در بعضی موارد تکرار طرح‌های گذشته است؛ ولی مرکز پیوند و ترمیم اعضای دانشگاه علوم پزشکی شیراز زمینه‌ای را ایجاد کرده که دانشجویان می‌توانند طرح‌های کاربردی داشته باشند و پایان‌نامه‌های دانشجویی مبدل به طرح‌هایی شود که به سیستم بهداشتی و درمانی، کمک‌های بنیادی و کاربردی کند.

نگار آذرپیرا که از محققان این طرح است نیز اظهار کرد: انجام چنین طرح‌هایی موجب رشد توانایی و دانش ما می‌شود و در بحث تولید علم طرح فوق از مصادیق بارز این مساله می‌باشد.

شیراز ــ خبرنگار جام‌جم