رضازاده: فقط طلا می‌خواهم

به گزارش ایسنا ، حسین رضازاده که از سال 1998 در بازی‌های آسیایی بانکوک قدم به صحنه‌ ورزش قهرمانی گذاشت، تاکنون یک تنه به اندازه‌ی تاریخ ورزش ایران افتخار کسب کرده است.

او دو بار به مدال طلای دسته‌ فوق سنگین المپیک دست یافته و خیز بلندی برای سومین آن برداشته است. پنج بار عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده است.

او دو بار به مدال طلای دسته‌ی فوق سنگین المپیک دست یافته و خیز بلندی برای سومین آن برداشته است. پنج بار عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده است. دو بار در بازی‌های آسیایی قهرمان شده و در این اثنا این قدر رکوردهای جهان را افزایش داده که حتی خودش هم هم اکنون فکرش را هم نمی‌کند که دوباره بتواند به آن رکوردها برسد.

افتخارات رضازاده و حضور او در اوج ورزش قهرمانی به صورت مداوم به گونه‌ای است که باید کتابی مفصل در وصف قهرمانی‌های او نوشت. همین پس زمینه و سابقه از حسین رضازاده باعث شده نه تنها مرد ایران، بلکه همه‌ی علاقه‌مندان به او در سراسر جهان توقع کسب مدال طلا برای سومین بار در المپیک را دارند. افتخار که اگر او بتواند به آن برسد، نخستین ساکن کره‌ی خاکی است که توانسته 12 سال پیاپی عنوان قوی‌ترین مرد جهان را برای خود نگاه دارد.

این توقع که برخاسته از علاقه‌ عموم مردم به قهرمان‌شان است، فشار زیادی را بر قوی‌ترین مرد جهان می‌آورد. فشاری که حتی وزنه‌ی 263 کیلوگرم به رضازاده نیاورده است.

حسین رضازاده که دوری از همسر و فرزندش (اباالفضل) و تفریح کنار خانواده به همراه دردهای پیاپی و بدون وقفه‌ عضلات او را حسابی کلافه کرده ، اظهار کرد: خیلی خوب تمرین کرده‌ام. تمرین‌هایم خوب است. در آخرین مرحله‌ اردو در اردبیل که 40 روز تمرین کردم، هم من و هم سایر وزنه‌برداران رکوردهای خوبی پیدا کردند. خوب تمرین کردیم و همه چیز مهیا بود.

وی با اشاره به وضعیت بدنی‌اش‌ در روزهای اخیر خاطرنشان کرد: الحمدالله وضعیتم خوب است. اما توقع‌های زیاد مردم کمی اذیتم می‌کند. این هم موضوعی است که اهالی خانواده وزنه‌برداری با تبلیغات پیاپی به وجود می‌آورند. این مساله سخت است.

قهرمان بازی‌های المپیک سیدنی و آتن افزود: این همه زحمت می‌کشم. از خانواده و تفریح دورم. باید با درد بخوابم. از خستگی برخی شب‌ها خوابم نمی‌برد. خیلی سخت است. یازده سال است که در هر مسابقه‌ای که شرکت کردم با افتخار بازگشته‌ام. رکورد دنیا را زده‌ام. مدال طلا گرفته‌ام. دوست دارم اکنون یک کارشناس خودش را جای من بگذارد. آیا کسی در این شرایط دو بار فشار را برای قهرمانی در المپیک تحمل می‌کرد.

مگر من خودم دوست ندارم طلای المپیک را بگیرم. مردم بدانند که هر ورزشکاری خودش بیشتر دوست دارد به مدال طلای المپیک برسد. اکنون با درد زندگی می‌کنیم که طلا بگیریم. من شب‌ها در استادیوم آزادی می‌خوابم. نه به خانه می‌روم و نه به هتل. همین جا در استادیوم می‌خوابم. همه‌ی این سختی‌ها را تحمل می‌کنم تا سومین مدال طلای المپیک را بیاورم. اگر نمی‌خواستم به المپیک بروم یا طلا بگیرم، این همه سختی نمی‌کشیدم.

رضازاده تصریح کرد: من کم کم به آخر خط قهرمانی‌ام می‌رسم. این رسم دنیا است. دیگر من آن ورزشکار جوان نیستم. من تلاش‌هایم را کرده‌ام و مدال‌هایم را گرفته‌ام و رکوردهای دنیا را زده‌ام. اکنون فقط به سومین طلای المپیک نگاه می‌کنم. پس از آن باید جوان‌ترها جای من را بگیرند. اما، خواهش می‌کنم با من طوری برخورد نکنند که ورزشکاران جوان انگیزه‌ی آمدن به ورزش را از دست بدهند. توقع بیش از حد خیلی سخت است.

رکورددار دسته‌ فوق سنگین وزنه‌برداری جهان یادآور شد: قرار نیست یک ورزشکار همیشه در اوج باشد. من تاکنون هشت مدال جهان و المپیک را گرفته‌ام. کدام ورزشکار را در ایران سراغ دارید این همه مدت قهرمان باقی بماند. اما باید به من حق بدهید که همان جوان سابق نیستم. این را باید باور کنید.

رضازاده گفت: ورزش برد و باخت دارد. من هم برای پکن هیچ چیزی را کم نگذاشته‌ام. هر کاری که کرده‌ام که برای پکن به اوج برسم. می‌دانم که علاقه‌مندان دوست دارند طلا بگیرم. حتی مدال نقره و برنز را هم برای من باخت محسوب می‌کنند. اما، می‌خواهم به مردم بگویم که در ماه‌های اخیر با تمام وجود برای المپیک تلاش کرده‌ام. با درد می‌جنگم که تمرین‌هایم را ادامه بدهم.

قوی‌ترین مرد جهان در ارتباط با رکوردهایش تصریح کرد: هدف من سومین مدال طلای المپیک است. از شرایط بدنی‌ام هم آگاه هستم. اکنون در شرایطی نیستم که رکوردهای خودم را بهبود ببخشم. مطمئن هستم تا سال‌ها کسی به این رکوردها نزدیک نمی‌شود.

وی گفت: من افتخارهای زیادی در این سال‌ها کسب کرده‌ام. اکنون از همه می‌خواهم کمک کنند تا به سومین مدال طلا برسم. از کسی چیزی توقع ندارم. از هیچ کس. از خدا می‌خواهم دوباره به من نظر کند تا بتوانم بار دیگر افتخار بیافرینم.