ایمان رزاقی راد از استیلآذین می گوید
چوب اعتماد به نفسکاذب را خوردیم
شاید کمتر کسی از اهالی فوتبال تصور میکرد تیم استیلآذین با آن پشتوانه مالی قوی و یارگیری گسترده نتواند مجوز صعود به لیگ برتر را بگیرد و مغلوب تیم کم نام و نشان سپاهان نوین شود. با ایمان رزاقیراد مهاجم استیلآذین برای دقایقی همصحبت شدهایم که در پی میآید.
از آخر شروع کنیم. از صعود نکردن استیل آذین چقدر ناراحت هستید؟
خیلی زیاد. به هر حال امید بسیاری داشتیم که استیلآذین با این همه هزینه و مدیریت پیگیر بتواند به نتیجه رسیده و لیگ برتری شود، ولی نتیجه یک سال تلاشمان هدر رفت. همه دیدند که ما در 5 بازی آخر برنده بودیم ولی متاسفانه این باخت آخر تمام آن شادمانیها را از بین برد.
اصلا چه شد که به استیلآذین پیوستید؟
من پیش از شروع فصل، چندین پیشنهاد از تیمهای لیگ برتر داشتم و حتی با پرسپولیس هم صحبت کرده بودم، ولی شرایط طوری رقم خورد که با آقای پروین کار کنم. هر چند از نظر مالی استیلآذین شرایط خوبی داشت.
رها کردن لیگ برتر و رفتن به لیگ آزادگان یک پسرفت فوتبالی نبود.
البته پسرفت واقعی زمانی اتفاق میافتد که شما درمانده باشی و هیچ تیمی تو را نخواهد در حالی که در رابطه با من این گونه نبود. گرچه این تغییر باشگاه و رفتن به لیگ یک پسرفت بود، ولی برای من تجربه خوبی به شمار میرفت.
چرا در پاس همدان نماندی؟
شرایط خانوادگیام طوری نبود که به شهرستان بروم و ترجیح دادم در تهران بمانم.
و با استیلآذین فصل را بد شروع کردید، چرا؟
مسائل حاشیهای در ابتدای فصل زیاد بود. هر کس از راه میرسید، نظری میداد. آقای پروین هم نمیتوانست و وقت آن را نداشت که به جزءبهجزء امور تیم نظارت کند.
مربی خارجی تیم (یونگ) با شرایط ناآشنا بود و چون زبان ما را نمیدانست، چندان در برطرف کردن حاشیهها موفق نبود مشکل دیگری هم که وجود داشت، از تازه تاسیس بودن تیم ناشی میشد. اگر به یک تیم 6 5 نفر بازیکن اضافه شود، مشکل خاصی پیش نمیآید ولی وقتی 25 بازیکن از تیمهای مختلف گردهم میآیند، هماهنگی آنها دشوار است.
با آمدن فرهاد کاظمی اوضاع تیم چه تغییری کرد؟
اولین کاری که وی کرد، این بود که تلاش نمود مسائل حاشهای را از بین ببرد و یک نظم تاکتیکی در تیم به وجود آورد.
بنابراین از نظر هماهنگی بین بازیکنان وضعیت بهتری به وجود آمد و ایشان ارتباط کلامی و روحی بسیار بهتری با بازیکنان برقرار کرد. هر بازیکنی نیز که فرامین تاکتیکی وی را اجرا نمیکرد، به نیمکت ذخیرهها منتقل میشد.
در طول فصل چقدر اطمینان داشتید که استیل آذین صعود میکند؟
صددرصد مطمئن بودیم و شاید این اطمینان کامل باعث شد در بازی آخر هنگامی که به گل رسیدیم، احتیاط نکردیم و متاسفانه 2گل خوردیم. در واقع همین اعتماد به نفس کاذب کار دستمان داد.
واقعا استیل آذین از سپاهان نوین ضعیفتر بود؟
خیر. به نظر من 50 درصد تیم ما میتوانست سپاهان نوین را شکست دهد، اما خب غافل شدیم و باختیم.
سرمربی سپاهان نوین میگفت که مجموعا 400 میلیون تومان هزینه کردهاند و همگان میدانند که استیل آذین چند میلیارد هزینه کرد. شما چه تفسیری از این سخن دارید؟
400 میلیون که دروغ محض است. هزینههای یک تیم با احتساب سفر و هتل حداقل به یک میلیارد تومان میرسد مگر این که بازیکنانشان فقط 2 میلیون تومان پیش قرارداد گرفته باشند. اما فارغ از این بحث به نظر من صعود کردن از لیگ یک ربط زیادی به میزان هزینه ندارد. مهم انگیزه بازیکنها و شرایط روحی است و این که بازیکنان درک متقابل و روحیه همبستگی داشته باشند؛ البته بازیکنان ما هم شرایط را درک کرده بودند. ممکن بود ما 10میلیارد هم هزینه میکردیم و صعود نمیکردیم، ولی در نهایت سرنوشت چنین بود که موفق نشویم.
در این چند روز چگونه توانستید صعودنکردنتان را هضم کنید؟
واقعا سخت است. وقتی به آن فکر میکنیم، هنوز باورمان نمیشود که به لیگ برتر نیامدهایم. مثل یک خواب میماند. به هر حال فوتبال است و برد و باخت دارد. ما باید به آینده فکر کنیم و افسوس خوردن دردی را دوا نمیکند.
چه برنامهای برای آینده داری؟
میخواهم دوباره در لیگ برتر بازی کنم و برای همین توافق های اولیه را با تیم سایپا انجام داده ام.
خیلی زیاد. به هر حال امید بسیاری داشتیم که استیلآذین با این همه هزینه و مدیریت پیگیر بتواند به نتیجه رسیده و لیگ برتری شود، ولی نتیجه یک سال تلاشمان هدر رفت. همه دیدند که ما در 5 بازی آخر برنده بودیم ولی متاسفانه این باخت آخر تمام آن شادمانیها را از بین برد.
اصلا چه شد که به استیلآذین پیوستید؟
من پیش از شروع فصل، چندین پیشنهاد از تیمهای لیگ برتر داشتم و حتی با پرسپولیس هم صحبت کرده بودم، ولی شرایط طوری رقم خورد که با آقای پروین کار کنم. هر چند از نظر مالی استیلآذین شرایط خوبی داشت.
رها کردن لیگ برتر و رفتن به لیگ آزادگان یک پسرفت فوتبالی نبود.
البته پسرفت واقعی زمانی اتفاق میافتد که شما درمانده باشی و هیچ تیمی تو را نخواهد در حالی که در رابطه با من این گونه نبود. گرچه این تغییر باشگاه و رفتن به لیگ یک پسرفت بود، ولی برای من تجربه خوبی به شمار میرفت.
چرا در پاس همدان نماندی؟
شرایط خانوادگیام طوری نبود که به شهرستان بروم و ترجیح دادم در تهران بمانم.
و با استیلآذین فصل را بد شروع کردید، چرا؟
مسائل حاشیهای در ابتدای فصل زیاد بود. هر کس از راه میرسید، نظری میداد. آقای پروین هم نمیتوانست و وقت آن را نداشت که به جزءبهجزء امور تیم نظارت کند.
مربی خارجی تیم (یونگ) با شرایط ناآشنا بود و چون زبان ما را نمیدانست، چندان در برطرف کردن حاشیهها موفق نبود مشکل دیگری هم که وجود داشت، از تازه تاسیس بودن تیم ناشی میشد. اگر به یک تیم 6 5 نفر بازیکن اضافه شود، مشکل خاصی پیش نمیآید ولی وقتی 25 بازیکن از تیمهای مختلف گردهم میآیند، هماهنگی آنها دشوار است.
با آمدن فرهاد کاظمی اوضاع تیم چه تغییری کرد؟
اولین کاری که وی کرد، این بود که تلاش نمود مسائل حاشهای را از بین ببرد و یک نظم تاکتیکی در تیم به وجود آورد.
بنابراین از نظر هماهنگی بین بازیکنان وضعیت بهتری به وجود آمد و ایشان ارتباط کلامی و روحی بسیار بهتری با بازیکنان برقرار کرد. هر بازیکنی نیز که فرامین تاکتیکی وی را اجرا نمیکرد، به نیمکت ذخیرهها منتقل میشد.
در طول فصل چقدر اطمینان داشتید که استیل آذین صعود میکند؟
صددرصد مطمئن بودیم و شاید این اطمینان کامل باعث شد در بازی آخر هنگامی که به گل رسیدیم، احتیاط نکردیم و متاسفانه 2گل خوردیم. در واقع همین اعتماد به نفس کاذب کار دستمان داد.
واقعا استیل آذین از سپاهان نوین ضعیفتر بود؟
خیر. به نظر من 50 درصد تیم ما میتوانست سپاهان نوین را شکست دهد، اما خب غافل شدیم و باختیم.
سرمربی سپاهان نوین میگفت که مجموعا 400 میلیون تومان هزینه کردهاند و همگان میدانند که استیل آذین چند میلیارد هزینه کرد. شما چه تفسیری از این سخن دارید؟
400 میلیون که دروغ محض است. هزینههای یک تیم با احتساب سفر و هتل حداقل به یک میلیارد تومان میرسد مگر این که بازیکنانشان فقط 2 میلیون تومان پیش قرارداد گرفته باشند. اما فارغ از این بحث به نظر من صعود کردن از لیگ یک ربط زیادی به میزان هزینه ندارد. مهم انگیزه بازیکنها و شرایط روحی است و این که بازیکنان درک متقابل و روحیه همبستگی داشته باشند؛ البته بازیکنان ما هم شرایط را درک کرده بودند. ممکن بود ما 10میلیارد هم هزینه میکردیم و صعود نمیکردیم، ولی در نهایت سرنوشت چنین بود که موفق نشویم.
در این چند روز چگونه توانستید صعودنکردنتان را هضم کنید؟
واقعا سخت است. وقتی به آن فکر میکنیم، هنوز باورمان نمیشود که به لیگ برتر نیامدهایم. مثل یک خواب میماند. به هر حال فوتبال است و برد و باخت دارد. ما باید به آینده فکر کنیم و افسوس خوردن دردی را دوا نمیکند.
چه برنامهای برای آینده داری؟
میخواهم دوباره در لیگ برتر بازی کنم و برای همین توافق های اولیه را با تیم سایپا انجام داده ام.
محمد طاهری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
