سلام افتخارآمیز آسیا به استقلال‌

امیرقلعه‌نویی در این بازی آنقدر به اوت‌های علی علیزاده اعتقاد داشت که از ابتدا او را به زمین فرستاد تا حتی این اوت‌انداز حرفه‌ای به آرش برهانی سرعتی و تکنیکی رجحان داده شود. جالب آن‌که این تاکتیک نیز برای آبی‌ها مثمرثمر واقع شد تا با اوت بلند علیزاده در دقیقه 4 وقت اضافه اول و جایگیری مناسب و فهم بالای تکنیکی مجتبی جباری که ستاره بی‌چون و چرای تیمش بود، گل سرنوشت‌ساز استقلال به قعر دروازه تیم پگاه غلطیده و ورزشگاه آزادی به مرز انفجار برسد. با این گل شیرازه تیم شمالی از هم پاشید تا تمام رشته‌های نادر دست‌نشان پنبه شده و خواب قهرمانی‌شان آشفته شود. در دقیقه 10 وقت اضافه اول آرش برهانی که از دقیقه 73 به جای فرهاد مجیدی به میدان آمده بود با مانور و برش لازم در قلب دفاع پگاه، تیر خلاص را بر پیکر حریف وارد کرد تا از علی نظرمحمدی نیز که پیش از این جلوی حملات آبی‌ها یک تنه ایستاده بود، کاری برنیامده و سند قهرمانی آبی‌ها مهر و موم شود.

خداحافظی باشکوه  کاپیتان منصوریان‌

و کاپیتان علیرضا منصوریان در روزی باشکوه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد تا با آویختن کفش‌ها و بوسه‌ای دلچسب بر جام حذفی، بر دوش یاران و دوستدارانش دور افتخار بزند. منصوریان که روی نیمکت نشسته بود تا با فرمان قلعه‌نویی در دقیقه 107 بازی (دقیقه دوم وقت دوم اضافی)‌ وارد زمین شده و آخرین ضربات دوران بازیگری را به توپ بزند، جایگزین مجتبی جباری، مرد فکور و طراح اصلی بازی هجومی استقلال شد تا با بستن بازوبند کاپیتانی، دقایقی خاطره‌انگیز را تا پایان سوت قهرمانی توسط ممبینی داور بازی پشت سر بگذارد.

حتی اخراج امیرحسین صادقی از دقیقه 111 نیز، پگاه را به بازی بازنگرداند تا آنان که همه چیز را برای خود تمام شده می‌دیدند، علی‌رغم حملاتی پراکنده، نتوانند خطری را متوجه دروازه طالب‌لو ساخته و با قبول شکست 03 و در مجموع 13 در مقابل حریف سرتاپا انگیزه استقلال، جام را در تهران جا گذاشته و راهی رشت شوند. هرچند که این شکست نیز چیزی از شایستگی‌های بازیکنان و کادر فنی پگاه کم نمی‌کند. در پایان این بازی کادر فنی و بازیکنان استقلال در وسط میدان نماز شکر به جای آوردند تا فصل خاطره‌انگیز سرخابی‌ها را به فرجامی نیکو رسانده باشند.