سفر هفته

شهر آبشارهای متقاطع‌

اولین پیشنهاد را با پیشنهاد سر زدن به نیاسر شروع می‌کنیم که این روز‌ها حسابی میزبان گردشگران است. شهر نیاسر مرکز بخش نیاسر از توابع شهرستان کاشان و استان اصفهان و یکی از کهن‌ترین مراکز سکونت بشری است که در فاصله 24 کیلومتری شمال غربی شهر کاشان (مرکز شهرستان) قرار دارد.

کد خبر: ۱۷۵۱۳۱

شهر نیاسر از طریق بزرگراه در فاصله 240 کیلومتری شهر تهران پایتخت ایران، 100 کیلومتری شهر قم مرکز استان قم و 260 کیلومتری شهر تاریخی اصفهان مرکز استان اصفهان قرار دارد. فاصله این شهر از 3 محور ارتباطی مهم کشور یعنی از راه‌آهن و محور زمینی بندرعباس تهران 24 کیلومتر و از محور شیراز اصفهان تهران 60 کیلومتر است.

موقعیت طبیعی: شهر تاریخی و سبز نیاسر یکی از 3 مرکز مهم تولید گل‌محمدی، گلاب و عرقیات گیاهی شهرستان کاشان و کشور است. چنین ویژگی کم‌نظیری به سبب قرارگیری در دامنه شرقی کوههای کرکس و وجود چشمه پرآب اسکندریه و قنات‌های زیاد است که محدوده‌ای به وسعت 800 هکتار را به زیر کشت برده و با گسترش روش‌های مدرن آبیاری و کشاورزی به میزان زیادی قابل گسترش است. متوسط ارتفاع شهر نیاسر از سطح دریا 1650 متر است.

ارتفاع چارطاقی که بلندترین نقطه شهر است 1750 متر و ارتفاع پایین‌ترین نقطه نیز 1550 متر است. وجود اختلاف ارتفاعی به میزان 200 متر باعث ایجاد چشم‌اندازهای بی‌نظیر و بسیار زیبایی از نقاط مختلف شهر به شکل رویاگونه‌ای به پایین می‌ریزد و قطرات ریز آب با عطر گل و سبزه درمی‌آمیزد و بر گونه‌ها می‌نشیند و نوازشگر روح و جان می‌شود و بدینسان آبشار زیبای نیاسر رخ می‌نمایاند و همه کویر را به سوی خویش می‌خواند.

ویژگی‌های تاریخی: نیاسر یکی از کهن‌ترین مراکز سکونت بشری است. قدمت چارتاقی نیاسر به اواخر دوره اشکانی و اوایل دوره ساسانی می‌رسد. در پای چارطاقی و در زیر تالار فعلی و غار زیرین (غار رئیس) لایه‌ای است که قدمت آن بسیار زیاد است به احتمال زیاد پیدایش غار نیاسر پیش از شکل‌گیری تمدن سیلک کاشان می‌باشد، که خود با زیگورات عظیمش یکی از مهدهای تمدن ایران و جهان است. در محیطی این چنین عناصر چهارگانه آب، باد، خاک و نور دست به دست هم داده‌اند و محیطی دلپذیر برای سکونت امروز و نیایش دیروز فراهم آورده‌اند. وجود فضاها، بناها و عناصر مهم و با ارزش چون چارتاقی (با ملحقات آن که از بین رفته‌اند)، چشمه اسکندریه، غار رئیس و آبشار زیبای آن در دوره قبل از ورود اسلام به ایران نشانگر اهمیت این نقطه و نقش بارزی بوده که در مراسم آیینی و پرستش داشته و پس از ورود اسلام به ایران نیز از جهات مختلف این توجه استمرار داشته است. ازجمله احداث مسجدی در پای چشمه که شاید بر روی بنایی باستانی استمرار یافته باشد یا توجهی که در دوره صفوی به آن شده، مانند احداث یا بازسازی شهرک تالار و آسیاب و حمام پای آبشار و مقبره‌هایی که در کنار آنها قرار دارد. سنگ‌های مزارهایی چون مزار پای آتشکده و مزار روداب بیانگر سنگ‌نویسی قابل توجه، و هنر نقاشی و حکاکی روی سنگ است و نشانه‌های متنوع دیگری که قابل مشاهده یا قابل کشف است.