پیامدهای سالخوردگی جمعیت اتحادیه اروپایی‌

به گزارش خبرگزاری فرانسه، سه سال پیش تنها 5/16 درصد از ساکنان 27 عضو فعلی اتحادیه اروپایی بالای 65 سال سن داشتند که براساس پیش‌بینی نهاد سرشماری و آمارگیری اروپا موسوم به یوروستات نسبت فوق تا سال 2010 ، 2030 و 2050 میلادی به ترتیب به 18، 25 و 30 درصد می‌رسد.

براساس این گزارش، شمار ساکنان بالای 65 سال اتحادیه اروپایی  در آغاز دهه کنونی از تعداد افراد زیر 15 سال این اتحادیه فراتر رفت.

در حال حاضر آلمان و ایتالیا که نسبت جمعیت بالای 65 سال آنها 20 درصد تعیین شده است سالخورده‌ترین کشورهای اتحادیه اروپایی محسوب می‌شوند.

از سال 1990 تا 2005 متوسط امید به زندگی در اروپا حدود دو سال افزایش و در عین حال نرخ موالید آن کاهش یافت. هم اکنون متوسط نرخ موالید در اتحادیه اروپایی از یک و شش دهم درصد در سال 1990 به 5/1 درصد رسیده است.

بیشترین کاهش نرخ موالید در اتحادیه اروپایی به کشورهایی سابق عضو بلوک کمونیستی مربوط می‌شود که از سال 2004 تاکنون 10 کشور آن به اتحادیه اروپایی پیوسته‌اند. با این حال از آن زمان تاکنون نرخ موالید در کشورهای یاد شده و به عنوان مثال در اسلواکی به طور بی‌سابقه‌ای کاهش یافته است.

در سراسر اتحادیه اروپایی افزایش تعداد زنان شاغل که استقلال مالی بیشتری را برای آنها به دنبال داشته، موجب تغییر الگویی سنتی شده است که در آن زنان تحت حمایت مالی همسران خود به تربیت و پرورش کودکان مبادرت می‌کردند.  زنان اتحادیه اروپایی پیش از تصمیم به بچه دار شدن، تحصیل بیشتر و عمدتا ارتقای وضعیت شغلی خود را در اولویت قرار می‌دهند.

کشورهای اروپایی با اتخاذ تدابیری جهت ایجاد توازن در زندگی کاری و خانوادگی همسران چون افزایش مهد کودک‌ها یا تخصیص مرخصی با حقوق‌های بالا به پدران و مادران در تلاش هستند مانع از تداوم روند کاهش نرخ موالید در این قاره شوند.

برخی از کشورهای اتحادیه اروپایی برای جوان تر کردن نسل خود به مهاجرپذیری روی آورده‌اند. به عنوان مثال اسپانیا میلیون‌ها مهاجر جوان را عمدتا از امریکای لاتین جذب کرده است.