رینوپلاستی و واقعیت‌ها

به هر حال واقعیت‌های رینوپلاستی بسیارند. از این رو بهتر است با گوشه‌ای از این واقعیت امروزه آشنا شوید.بینی یکی از مهمترین اعضای بدن در نگهداری سلامت خود و حفظ سایر اعضا است. وظایف اساسی یک بینی طبیعی شامل ایجاد راه هوایی،‌حس بویایی، تنظیم دما، تنظیم رطوبت، تصفیه ذرات هوا و نقش در تکلم است. این یک واقعیتی است که بینی طبیعی یک نعمت است،‌ اما در پاره‌ای از اوقات شرایطی پیش می‌آید که بینی نمی‌تواند عملکرد طبیعی خود را انجام دهد. اینجاست که راینولوژیست با بهره‌گرفتن از علم خود مشکل بینی خود را مرتفع می‌سازد. اما متاسفانه در کشور ما تنها نکته‌ای که بسیاری از افراد درخصوص بینی برایشان مهم است ظاهر بینی است و طبیعتا تنها انتظاری هم که از یک راینولوژیست دارند هنر وی در برطرف کردن بدشکلی‌های بینی است در صورتی که ظاهر بینی در هر فردی طوری طراحی شده که بتواند عملکرد خود را به بهترین نحوی انجام دهد.

چه کسانی عمل می‌کنند؟

1 - مهمترین عملکرد بینی ایجاد راه هوایی برای تنفس است. کوچکترین تغییرات در مجرای تنفسی می‌تواند مقاومت قابل ملاحظه‌ای در برابر عبور هوا ایجاد کند. کیپ‌شدن بینی هم در حقیقت گویای این واقعیت است که در واقع بیماری‌های ویروسی به سبب احتقان بینی، قطر مجرای بینی تنگ می‌شود و مقاومت راه هوایی بسیار افزایش می‌یابد اما این حالت در افراد برگشت‌پذیر است. اما در تصادفات و ضربه‌های وارده به بینی که شکل بینی عوض می‌شود به فرد توصیه می‌شود که جهت اصلاح راه هوایی بینی خود، مجرای بینی را با عمل جراحی گشاد کند اما این به معنی عمل زیبایی نیست.

2 - بینی نقش مهمی را در تکلم دارد و موجب افزایش رزونانس صدا می‌شود. در برخی افراد به دلیل تکامل غیرطبیعی بین این رزونانس به خوبی صورت نمی‌گیرد و فرد به قولی تودماغی صحبت می‌کند. همچنین این افراد شب‌ها با دهان باز نفس می‌کشند و خرخر می‌کنند. به این دسته هم توصیه می‌شود که با عمل جراحی مشکل داخلی بینی خود را حل کنند، اما باز هم این به معنی عمل زیبایی بینی نیست.

3 - وظیفه سینوس‌های اطراف بینی شامل سبک کردن وزن جمجمه، تکمیل عملکرد بینی، تعدیل حرارتی مغز، شرکت در بویایی، تشدید صدا و ایجاد یک سپر برای محافظت صورت از ضربه است. در افراد مبتلا به سینوزیت‌های مکرر، راینولوژیست با یک عمل آندوسکوپیک از داخل بینی اقدام به رفع مشکل خود می‌کند از این رو عمل جراحی می‌تواند به این افراد کمک شایانی کند، اما باز هم تا اینجای مطلب روشن نکردیم که چه کسانی بیشتر از همه از عمل رینو سود می‌برند و چه کسانی نباید حتی به آن فکر کنند از این رو همچنان با ما باشید.

4 - دسته دیگری از افراد با هدف تغییر شکل خارجی بینی و زیباسازی آن اقدام به انجام این عمل می‌کنند که در کشور ما قریب به 90 درصد افرادی که تصمیم به عمل جراحی رینو می‌کنند از این دسته‌اند. لازم به ذکر است که اختلالات ظاهری بینی به دو دسته مادرزادی و اکتسابی تقسیم می‌شوند که شایع‌ترین فرم مادرزادی آن قوز پشت بینی و نوک پهن آن است و حالت دوم شایع‌ترین علت آن عفونت‌ها، ضربه و مشکلات جراحی‌های پیشین است.

بایدها و نبایدها در رینوپلاستی‌

1 - نخستین نکته‌ای که به جرات بسیاری از افراد که تحت عمل رینو قرار می‌گیرند و نمی‌دانند این  است که بافتی که طی عمل از بینی برداشته می‌شود، قابل برگشت نیست که کوچک می‌شود تا پایان عمر کوچک باقی می‌ماند و با گذشت عمر بزرگ نمی‌شود از این‌روست که پزشکان توصیه می‌کنند، دختران از سن 25 سالگی و پسران از 17 سالگی به شرط رشد کامل جسمی و فکری تصمیم به عمل رینو بگیرند تا این مشکل را تا حدی تخفیف دهند.

2 - کلیه راینولوژیست‌ها بر این عقیده‌اند که بهترین کسانی که از عمل رینو بهره می‌برند کسانی هستند که از بینی‌های استخوانی و بد شکل رنج می‌برند، چرا که عمل روی این‌گونه بینی‌ها آسانتر و نتایج آن قابل کنترل‌تر است و در عوض توصیه می‌شود که بینی‌های گوشتی و پف‌آلود حتی‌المقدور این تصمیم را نگیرند، چرا که قریب به تمام این دسته از افراد از نتیجه عمل خود راضی نخواهند شد و باید تا آخر عمر با همان بینی زندگی کنند.

3 - اشکال در تنفس بعد از عمل جراحی بینی مشکل شایعی است که بسیاری از افراد رینو شده دچار آن می‌شوند. انحراف تیغه بینی و رشد بیش از اندازه شاخک‌های بینی مشکلی است که در این افراد به سبب تحریک بیش از حد بینی پس از مدتی ایجاد می‌شود و زمینه بروز خرخرهای شبانه، کیپ شدن همیشگی بینی، صدادار شدن تنفس را در آنها پدید می‌آورد.

4 - در بعضی از افراد که تحت عمل رینو قرار می‌گیرند، پس از مدتی نوک بینی از حالت طبیعی خارج شده و فرورفتگی‌های عمیقی بر روی آن ظاهر می‌شود و یا نوک بینی بیش از حد بالا رفته است که ظاهری شبیه بینی خوک پیدا می‌کنند. در صورت وقوع این مشکل، علاوه بر ظاهر بد بینی، تنفس از راه بینی نیز ممکن است دچار اختلال شود.

5 - مشاهده شده افرادی که تحت عمل رینو قرار می‌گیرند در سنین بالاتر دچار افتادگی بیش از حد عضلات صورت و همچنین افتادگی نوک بینی می‌شوند. این شاید به دلیل افزایش بافت چربی در اطراف بینی پس از عمل رینو است. با افزایش سن این بافت بتدریج تخریب شده و فرم صورت این افراد در سنین میانسالی تغییرات زیادی می‌کند.

دوران بعد از عمل‌

کنترل حرکات صورت: بعد از عمل بیمار باید از کلیه اعمالی که منجر به حرکات صورت می‌شود، مانند جویدن چیزهای سخت، خنده، کلیه حرکات تقلیدی صورت جلوگیری نماید. به علت کشش‌های غیر قرینه عضلات زیرپوستی این‌گونه حرکات می‌تواند منجر به کج شدن بینی به یک سمت شود.

خودداری از خم شدن به جلو: خم شدن زیاد به جلو باعث تشدید تورم می‌شود و شخص باید تا چند ماه از انجام این مورد خودداری کند.
عدم استفاده از عینک: تا 3 ماه از عینک استفاده نکنید، چرا که عینک هر چقدر هم که سبک باشد سبب فشار روی بینی می‌شود و نتیجه آن بدشکل شدن بینی عمل شده است.

شستشوی بینی و چرب کردن آن: شستشوی بینی با سرم فیزیولوژی (نرمال سالین) و چرب کردن بینی با پماد ویتامینA  به مدت 32 ماه سبب بازگشت عملکرد فیزیولوژیک بینی می‌شود که برای فرد بسیار حائز اهمیت است.

به هر حال ذکر این نکته از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که عمل رینو جزو مشکل‌ترین عمل‌های زیبایی به شمار می‌رود که نتایج آن قابل برگشت نیست پس در انجام آن قدری بیشتر باید تامل کرد.

کیوان رضوانی‌