پیوند ایران و عراق در اربعین چهارمین چله

اگرچه آدم و حوا پس از هبوط، از این سرزمین مقدس به کعبه و مکه پناه آوردند، اما فرزندان آنان طی چند نسل دوباره به آن نقطه بازگشتند. یکی مکان ولادت امیرالمؤمنین و دیگری جایگاه شهادت ایشان. 
هنگامی که از این سرزمین آغازین انسان گفت‌و‌گو می‌کنیم، باید توجه داشته باشیم که با زبان تقسیمات جغرافیایی امروزین، اینجا منطقه‌ای است شامل بخشی از کشور عراق و بخش غربی و جنوب‌غربی ایران. از اینجا داستان وحدت ما و مردم عراق آغاز می‌شود. این وحدت با قدوم مبارک امیرالمؤمنین به کوفه در زمان خلافت و گردآمدن شیعیان پیرامون ایشان و با شکل‌گیری محبتی عمیق میان ایشان و ایرانیان، در طول اعصار به مسیر رشد و تعمیق خود ادامه داد تا به پایانی شگفت‌انگیز در آخرالزمان و در آستانه ظهور برسد. ورود پرچم‌های سیاه از خراسان به عراق و تبدیل شدن کوفه به پایتخت جهانی آن حکومت بهشتی.
انقلاب اسلامی ایران بشارت ورود به چنین دوره‌ای بود و همین امر سبب شد تا حزب شیطان که در این دوره استکبار جهانی نام گرفت، جرثومه‌ای خبیث را به نام صدام حسین همزمان با پیروزی این انقلاب در ایران در عراق به قدرت رسانده و تقریبا بلافاصله جنگی را به ظاهر میان این دو ملت و در باطن جنگی جهانی میان حزب‌الله و حزب شیطان در آستانه ظهور برپا کند. این جنگ نیز به برکت این عمق پیوند نه‌تنها میان این دو ملت فاصله و جدایی نینداخت که با برآمدن بسیج مردمی در عراق در جریان حمله داعش، نهایتا خون ایرانی و عراقی درهم آمیخت و شهادت شهید حاج‌قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس در کنار هم به‌عنوان نماد وحدت خونی این مردم، در اوج روابط و خاطره ما قرار گرفت.
اما آنچه در این میان به یک‌باره و پس از سقوط حکومت بعث عراق سر برآورد و ورود انقلاب اسلامی را به مرحله دوم حیات خویش بشارت داد، پدیده عظیمی بود به نام اربعین. اربعین سیدالشهدا از آن زمان که با هدایت کاروان اسرا، عاشورا را از تنگنای سال ۶۱ هجری خارج کرده و در تاریخ به حرکت انداخت، این نقطه آخرالزمانی را هدف گرفته و چله به چله پیش آمده بود. اوج وحدت این دو ملت واحد در سطحی کاملا مردمی، در این معجزه به رخ تاریخ و جهانیان کشیده شد. فتنه‌های داخل ایران، فتنه‌های داخل عراق و فتنه‌های میان این دو ملت هم، همان‌گونه که در مورد فتنه‌های آخرالزمان فرموده بودند، هزینه خروج از آن وضعیت بی‌قرار و سخت شد. مردم ایران و عراق در این ابتلائات درهم آمیختند و یکی شدند. موکب که این شب‌ها میزبان بعثت مردم شده، یکی از ثمرات این پیوند مبارک بود.
اما اینک در جریان بعثت مردم ایران، مردم عراق بعثت دیگری را در تقابل با حزب بعث آن دوران تلخ تجربه می‌کنند. در این چهارمین چله، تشییع میلیونی و بی‌نظیر از علمدار مقاومت، جلوه‌ای تمام‌عیار از همدلی و اخوت و هم‌مرامی بین دو ملت عراق و ایران را نشان داد. این آغاز چله چهارمی بود که در پایان خود، اربعین امسال را به جهانیان هدیه خواهد داد. این اربعین در اربعین بی‌شک افق‌های جدیدی را پیش روی جهان اسلام خواهد گشود. مردم ما و مردم عراق اینک برای پر کردن خیابان‌های ایران و مسیر مشایه به یک کار تشکیلاتی منسجم و ثمربخش مأمور شده‌اند.
به‌زودی بار دیگر آغوش گشوده ملت کریم عراق و عشایر و طوایف خونگرم و با‌محبت آن روی زائران مشتاق زیارت اربعین و از جمله انبوهی که به نیابت از آقای شهید ایران زیارت می‌کنند، با خاطره این تشییع شکوهمند و بزرگمردی که شاید سال‌ها آرزوی تشرف به اعتاب مقدسه را در دل می‌پروراند، درآمیخته و شعار پر از حقیقت «حب الحسین یجمعنا» را به رخ همگان خواهد کشید و ان‌شاءالله دعای سرورمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف برای امنیت و برکت و پیشرفت ملت عراق را در پی خواهد داشت؛ بِمَنِّهِ و کَرَمِه.