شکست متجاوز، نتیجهٔ محتوم این جنگ است!

[امعه مقاوم و سلحشور ایرانی باید بداند که با تحمل سختی‌های مربوط به محاصره اقتصادی و...، به نیروهای توانمند نظامی خویش این اذن و اجازه و قدرت مضاعف را می‌دهد تا بساط اصلی‌ترین عامل خارجی اوضاع نابسامان اقتصادی را که «تحریم» ظالمانه و گسترده دنیای سلطه است، برای همیشه برچیند و شرّ شیطان بزرگ را از سر مردمان منطقه کوتاه کند. 
ترامپ، بزرگترین تهدید امنیت ملی ایالات متحده است و او یک تنه، فاتحه تمام راهبردهایی که سالهای سال اندیشکده‌های غربی، به تحقیق و تدوین آن پرداختند تا از هژمونی آمریکا صیانت کنند و تمدید سلطه اش را برای قرن‌های آتی تضمین نمایند، خوانده است! 
ترس از ادامه جنگ با ایران، آمریکا را در بر گرفته است‌.‌.. وقتی ترامپ در پاسخ به خبرنگار می‌گوید که نمی‌توان توافق اسلام‌آباد و آتش‌بس را پایان یافته تلقی کرد و یا از جنگ نوزده ساله ویتنام سخن بر زبان جاری می‌کند؛ یعنی بزرگترین ارتش دنیا، در مهم‌ترین مأموریت نظامی خویش، هیچ استراتژی مشخصی ندارد و به چیزهایی دل خوش کرده است که کمترین عایدی و آورده‌ای برایش نخواهد داشت! 
آمریکا دو راه در پیش روی دارد: یا آقایی و سیادت ایران به عنوان یک قدرت نوظهور فرا منطقه‌ای را در جنوبغرب آسیا و بویژه تنگه هرمز بپذیرد و یا در مرداب جنگی بی حاصل و بسیار پرهزینه که آغازگرش بوده است، بماند و به تدریج مرگ ابرقدرتی اش را با دیدگانی متحیر و حسرت زده ببیند! انتخاب با خودشان است!
ترامپ از جنگی دو هفته‌ای با ایران خبر می‌دهد ولی واقعیت این است که اگر صدها هفته هم با تمام قدرت و توان به نبرد خود با ایران ادامه دهد، نمی‌تواند مدیریت تنگه استراتژیک هرمز را به دوران پیش از تجاوز نظامی نهم اسفند ۱۴۰۴ بازگرداند. لحاظ توازن پاسخ موشکی ایران در قبال حملات ناجوانمردانه دنیای سلطه، موجب شده است تا یک یأس و ناامیدی ویرانگر از عدم تحقق اهداف شروع دوباره جنگ تحمیلی رژیم آمریکا بر علیه ایران، حتی در مجالس سنا و کنگره و دیگر مراکز تصمیم‌سازی واشنگتن به وجود آید و این وضعیت در حالی است که متحدان عرب ایالات متحده نیز پیوستن به ائتلاف جنگی کاخ سفید را قماری می‌دانند که معلوم نیست به محقق شدن خواسته‌های متجاوز منجر گردد. گرداب ناامنی در خلیج فارس، رؤیاهای شیوخ عرب را به کابوسی دهشتناک مبدّل کرده است... آنان کنار حکومتی جنگ‌طلب ایستادند تا قدرت ایران را مهار کنند ولی با آتشی سوزان بازی نمودند و تنگه‌ای را که حتی با وجود تحریم‌ها سنگین غرب، به دلایل انسانی و اخلاقی از سوی ایران بسته نمی‌شد، به مهم‌ترین ابزار بکارگیری اقتدار ایرانیان تبدیل کرده و جنگ را همان روز نخست مسدود شدن هرمز، بصورت قطعی باختند!...