رخدادی که فراتر از یک مراسم سوگواری، دارای آثار و پیامدهای راهبردی در سطح منطقهای و بینالمللی است.برگزاری آیین وداع و تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی در عراق، بهویژه در نجف و کربلا، از مهمترین ابعاد این رخداد به شمار میرود. یکی از مهمترین پیامدهای آن، تقویت وحدت میان دو ملت ایران و عراق و تقویت زمینههای شکلگیری یک تمدن مشترک است. آرمانهای رهبر معظم، آرمانهایی مشترک برای جهان اسلام، بهویژه کشورهای عضو محور مقاومت، تلقی میشود و عراق نیز یکی از مهمترین این کشورهاست.از این رو، تشییع باشکوه در نجف و کربلا را میتوان پاسخی عملی به تلاشهایی دانست که در سالهای اخیر برای ایجاد فاصله و شکاف میان دو ملت ایران و عراق صورت گرفته است. این مراسم، بهویژه با گستردگی و استقبال مردمی، میتواند خط بطلانی بر سیاستهای آمریکا در جهت جداسازی دو ملت بکشد و در عین حال، انسجام میان عرصهها و جبهههای مختلف مقاومت را افزایش دهد.نباید فراموش کرد که رسانههای منتسب به آمریکا در هفتههای اخیر و پس از اعلام برنامه تشییع رهبر شهید، تلاش گستردهای برای کاهش اثرگذاری این مراسم، بهویژه در عراق، انجام دادند. با این حال، درخواست ۱۲۰ نفر از نمایندگان پارلمان عراق، همراهی سران عشایر، جریانهای سیاسی، جبههها و اقوام مختلف برای برگزاری این مراسم، نشان داد که این تلاشها با شکست مواجه شده و نتوانسته است بر افکار عمومی عراق تأثیر بگذارد.بازتاب این تشییع با شکوه، چه در ایران و چه در عراق، میتواند در معادلات آینده منطقه و حتی نظام بینالملل تأثیرگذار باشد. در همین چارچوب، اظهارات اخیر دونالد ترامپ در حاشیه اجلاس ناتو ـ که به تعبیر گوینده، بیانگر عصبانیت و بر هم خوردن تعادل روحی او در برابر این رخداد بود ـ نیز میتواند نشانهای از اهمیت و اثرگذاری این واقعه تلقی شود.در مجموع، تشییع همزمان رهبر شهید در ایران و عراق را باید اقدامی نوآورانه و کمسابقه دانست؛ رخدادی که به دلیل ویژگیهای منحصربهفرد خود، بهسختی با نمونه دیگری قابل مقایسه است و میتواند در روند تحولات آینده منطقه و نظام بینالملل، نقشی مؤثر و ماندگار ایفا کند.
