بنگر که جهان به عشق پابرجاست

🔹 رخشنده و باصفا و زیبایی
شایستۀ نام نیک زهرایی

🔹 موزون و رسا و دلکش و نغزی
چون شعر، نکو به لفظ و معنایی

🔹 خرم چو نسیم نوبهارانی
پرشور چو موج جام صهبایی

🔹 بس راز نگفته در نگاه توست
پیدا و نهان، مثال رؤیایی

🔹 در ناصیه‌ات فروغ خوشبختی‌‌ست
مجموعۀ حُسن، چون ثریایی

🔹 همتای سعیدۀ عزیزی تو
دلبند منی، هدی و بشرایی

🔹 در عید ربیع آمدی، آری
فرخنده‌عطای حق‌تعالایی

🔹 شادی زده خیمه در سرای دل
زهرا تو عروس خانۀ مایی

🔹 پاداش جهاد مجتبایی تو
مستوره‌ای از بهشت مأوایی

🔹 ای نخل امید! شاد زی کاین‌سان
پیراسته همچو شاخ طوبایی

🔹 هان دختر من شنو ز پیران پند
اکنون که به عمر و بخت برنایی

🔹 در جمله‌ جهان به چشم دل بنگر
بگشای دو دیده چون که بینایی

🔹 بنگر که جهان به عشق پابرجاست
می‌کوش به عشق تا که برجایی

🔹 با مهر و صفا و راستی سر کن
مشتاق اگر به صید دل‌هایی

🔹 چون در تو عفاف و عشق و ایمان است
در چشم کسان به حُسن یکتایی

🔹 گر پند «امین» نیوشی و کوشی
حقا که به نزد خلق، دانایی