برای تو که در آسمان‌ها هستی

از زمین برایت نامه می‌نویسم برای تو که در آسمان‌ها هستی...

با این که روزها از نبودنتان می‌گذرد هنوز هم هر روز موقع خواندن دعا و قرآن باز به یاد مهربانی شما می افتم.

 زندگی جریان دارد اما بدون شما سخت می‌گذرد.

ما دلمان به شما خوش بود ، شمایی که پدری مهربان بودید ، رهبر بودید ، قهرمان بودید ، اسطوره بودید ، فرمانده‌ی کل قوا بودید ؛ شما امام ما بودید .

آقا جان کجایید که دست پدری‌تان را به سر ما بکشید و  بگویید: اگر می‌خواهید آینده ساز این مرز و بوم شوید؛ باید درس بخوانید، باید تلاش کنید . 

 آقا جان همه‌ی افتخارمان این بود که سرباز شما هستیم. 

کجایید که وقتی می‌گوییم « ما همه سرباز تو ایم خامنه‌ای »  ؛ با صدای گرمتان بگویید : من خودم هم سرباز امام زمان (عج) هستم .

آقا جان ، حالا که به آسمان‌ها رفتید و به رزمندگان شهیدتان پیوستید باید برویم و دوباره شما را از نو بخوانیم؛ شما را از نو زندگی کنیم .

راستی آقا نگفته بودم بچه‌هایتان از ساعت اول رفتنتان با لبانی تشنه پای لانچرها ایستادند .در دل کوه ها ؛ در کنار خروارها خاک شروع کردند به تقاص خون ریخته‌تان .

آنقدر مستحکم و دقیق که تا چندین ساعت دشمن خیال می‌کرد شما خود در اتاق فرماندهی جنگ هستید .

راستی آقا جان ! فرزندان تان به انتقام خون شهیدان منطقه دشمن را به آتش کشیدند 

دیگر پایگاه و برج سالم برای دشمن نمانده ؛ باید بودید و می دیدید چه خبر است آقا ؛ 

امت شما روز و شب از عزای شما در خیابان‌ها هستند و دوباره نام شما را فریاد می زنند:"لبیک یا  خامنه‌ای"