ژن‌های قهرمانــی

در نگاه نخست، همه چیز به پدر او، آلف-اینگه هالند ختم می‌شود؛ فوتبالیستی که سال‌ها در بالاترین سطح فوتبال انگلیس پیراهن باشگاه‌هایی چون ناتینگهام فارست، لیدز یونایتد و منچسترسیتی را بر تن کرد. اما داستان ارلینگ هالند، بسیار فراتر از میراث فوتبالی پدرش است. واقعیت این است که او محصول یک خاندان ورزشی است؛ خانواده‌ای که از هر دو سوی پدری و مادری، قهرمانان و ورزشکاران حرفه‌ای را در خود پرورش داده است.

شاید کمتر کسی بداند که مادر ارلینگ، گری ماریتا براوت در دوران جوانی یکی از ورزشکاران برجسته نروژ به شمار می‌رفت. او در دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای دوومیدانی فعالیت می‌کرد و موفق شد عنوان قهرمانی نروژ در رشته هفت‌گانه را به دست آورد؛ رشته‌ای که ترکیبی از چندین مهارت مختلف ورزشی از جمله دوی با مانع، پرش ارتفاع، پرتاب وزنه، دوی سرعت، دوی استقامت، پرش طول و پرتاب نیزه است. موفقیت در چنین رشته‌ای، نیازمند ترکیبی استثنایی از قدرت، سرعت، استقامت و هماهنگی بدنی است؛ ویژگی‌هایی که بسیاری از کارشناسان معتقدند امروزه نیز در سبک بازی ارلینگ هالند به وضوح دیده می‌شود.

با این حال، مسیر زندگی حرفه‌ای گری ماریتا براوت پس از ازدواج و تشکیل خانواده تغییر کرد. او تصمیم گرفت ورزش حرفه‌ای را کنار بگذارد و تمام وقت و انرژی خود را صرف تربیت فرزندانش کند؛ تصمیمی که شاید در نهایت، مهم‌ترین دستاورد ورزشی زندگی او را رقم زد.

ارلینگ هالند بارها در مصاحبه‌های مختلف تاکید کرده است که دوران کودکی‌اش هرگز محدود به فوتبال نبوده است. برخلاف بسیاری از ستاره‌های امروزی که از همان سال‌های ابتدایی فقط روی یک رشته ورزشی تمرکز می‌کنند، او فرصت تجربه کردن ورزش‌های مختلف را داشت. فوتبال، هندبال، گلف، اسکی و دوومیدانی بخشی از فعالیت‌های روزمره او در کودکی بودند. به گفته خود هالند، او و برادر بزرگ‌ترش آستور تقریبا در هر ورزشی که امتحان می‌کردند، به سرعت پیشرفت می‌کردند.

در این میان، نقش مادر او بسیار پررنگ بود. هالند در گفت‌وگوهای مختلف با شوخی و احترام از مادرش به عنوان «رئیس» خانواده یاد کرده و اذعان داشته که تمرینات دوومیدانی زیر نظر او، یکی از مهم‌ترین تجربه‌های دوران کودکی‌اش بوده است. شاید همین آموزش‌های اولیه باعث شد او بعدها به مهاجمی تبدیل شود که علاوه بر قدرت بدنی فوق‌العاده، از سرعت، تعادل و هماهنگی حرکتی کم‌نظیری نیز برخوردار است.

اما یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های خانواده هالند، شیوه تربیتی والدین او بوده که برخلاف بسیاری از خانواده‌های ورزشکار که تلاش می‌کنند فرزندانشان را در مسیر مشخصی هدایت کنند، آلف-اینگه و گری ماریتا ترجیح دادند آزادی انتخاب را در اختیار فرزندشان قرار دهند. آنها ارلینگ را در رشته‌های مختلف ثبت‌نام کردند و اجازه دادند خودش تصمیم بگیرد که به کدام ورزش علاقه بیشتری دارد. حتی در مقطعی، استعداد او در هندبال به حدی چشمگیر بود که مسئولان این رشته در نروژ خواهان ادامه فعالیت حرفه‌ای او شدند.

با این حال، شاید شگفت‌انگیزترین نشانه استعداد خارق‌العاده هالند، به سال‌ها پیش از شهرت جهانی او بازگردد. زمانی که فقط پنج سال داشت و موفق شد در رشته پرش طول، رکوردی معادل یک متر و ۶۳ سانتی‌متر ثبت کند؛ رکوردی که هنوز هم در میان نتایج ثبت‌شده کودکان در کشورهای مختلف جهان، به عنوان یک عملکرد استثنایی شناخته می‌شود. این رکورد، امروز بیش از هر زمان دیگری نشان می‌دهد که ظهور هالند در سطح اول فوتبال جهان، یک اتفاق ناگهانی یا تصادفی نبوده است.

اما داستان ورزشی خانواده هالند، فقط به والدین او ختم نمی‌شود. در سمت مادری، خاندان براوت سال‌هاست با ورزش حرفه‌ای پیوند خورده‌اند. مادربزرگ ارلینگ، اینگر آسه براوت، نیز یکی از ورزشکاران مطرح دوومیدانی نروژ بود و به نظر می‌رسد علاقه و استعداد ورزشی در این خانواده، نسل به نسل منتقل شده است.

حتی برخی از بستگان ارلینگ نیز راه ورزش حرفه‌ای را انتخاب کرده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین آنها، یوناتان براوت برونس، پسرعموی هالند است که فوتبال حرفه‌ای را دنبال کرده و در سال‌های اخیر توانسته عملکرد قابل توجهی در فوتبال اروپا از خود به نمایش بگذارد. 

شاید به همین دلیل است که وقتی امروز ارلینگ هالند را در قامت یکی از بزرگ‌ترین مهاجمان جهان می‌بینیم، نباید فقط به گل‌ها، رکوردها و افتخارات او نگاه کنیم. پشت این موفقیت‌ها، داستان یک خانواده قرار دارد؛ خانواده‌ای که در آن، قهرمانی یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه بخشی از میراثی است که نسل‌ها منتقل شده و در نهایت، یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های فوتبال جهان را به وجود آورده است.