وقتی کریس در برابر مسی نادیده گرفته میشود
این رونالدو ترسیدن ندارد
رونالدو در جام جهانی چکار میکند؟ آن هم با ۴۱ سال سن؟ توپ طلا و گذشته بسیار درخشان چه تضمینی برای ادامه درخشش اوست؟
جام جم آنلاین – دیلی میل نوشت: رونالدوی عینکی با چهرهای نسبتاً لاغر و تکیده زمانی که هفته گذشته پس از فرود هواپیمای تیم در فلوریدا با کتوشلوار دوتکه خاکستریرنگ از هواپیما پیاده شد بیشتر به یک عموی مهربان خانواده شباهت داشت تا یک فوقستاره فوتبال. اما با این وجود هنوز همان قدرت خارقالعاده را برای جلب توجه دارد.
نکته جالب این است که حامیان مالی فدراسیون فوتبال او را محور اصلی کمپینهای تبلیغاتی خود برای جام جهانی قرار ندادهاند. با این حال حضور رونالدو بهتنهایی همان توجه جهانی را که همه آنها به دنبالش هستند جذب میکند.
میلیونها نفر ویدیوی رونالدو را تماشا کردند که پنجشنبه گذشته در حالی که چمدانش را حمل میکرد از مقابل بدنه قرمز سفید و سبزِ متمایز هواپیمای تیم عبور میکرد. تبلیغی بینهایت ارزشمند برای شرکت هواپیمایی. هیچ تیم دیگری هنگام ورودش چنین میزان توجهی جلب نکرد. همه اینها فقط به خاطر حضور او بود.
همین موضوع نشان میدهد چرا جام جهانی نمیتواند از اسطورههای پابهسنگذاشته خود چشمپوشی کند، بازیکنانی که همچنان بیش از هر کس دیگری برای مردم جذاب و تماشایی هستند.
اما یک واقعیت تلخ برای رونالدو وجود دارد. ۴۰ و چند ساله بودن او باعث شده جایی در برنامههای تبلیغی و تعاملی نداشته باشد این در حالی است که چنین برنامههایی برای رقیب همیشگی او یعنی مسی وجود دارد و اتفاقا با کلی استقبال هم روبهرو شده است. این خودش یک افول است، افول برای رونالدویی که زمانی همه نگاه ها، همه تبلیغات و همه توجهات مال او بود.
در حالی که حضور لیونل مسی در تیم آرژانتین همچنان منطقی و قابل توجیه به نظر میرسد توجیه انتخاب رونالدو برای پرتغال بسیار مبهمتر است.
تحرک رونالدو محدود شده، سرعت سابقش را از دست داده و احتمال اینکه بتواند از توانایی همیشگیاش در بازی هوایی و تمامکنندگی بهره ببرد کمتر از گذشته است. اجرای پرس شدید از جلو با حضور او دشوار است، زیرا در نوک خط حمله تحرک چندانی ندارد. علاوه بر این او بازیکنی است که نیاز به توجه و مدیریت ویژه دارد کسی که معمولاً قواعد خودش را دنبال میکند. به هر حال حضور او در تیم ملی پرتغال برای رقبا دیگر ترسی ندارد.
البته باید گفت که رونالدو در ۲۶ بازی اخیر پرتغال ۲۵ گل به ثمر رسانده است. هر مهاجمی با چنین آماری بدون تردید در ترکیب اصلی قرار میگرفت.
پرتغال که در رده پنجم جهان قرار دارد اکنون بازیکنان بااستعدادی در اختیار دارد که نسبت به تورنمنتهای گذشته این تیم را برای قهرمانی بدون رونالدو نیز مجهزتر کردهاند. در خط میانی مجموعهای از ستارگان حضور دارند، از جمله برناردو سیلوا، برونو فرناندز و دیگران.
آنتونیو تادیا روزنامهنگار و مفسر پرتغالی میگوید: «درخشش رونالدو نباید بر منافع جمعی تیم برتری پیدا کند.»
رونالدو در ترکیب باشد یا نه؟ این بحث در سراسر پرتغال داغ است. خیلیها میگویند: «باید از او عبور کرد و به آینده نگاه کرد.».
اما موافقان خود را هم دارد. مثل کاربری که نوشته: «او کارهای زیادی برای ما انجام داده است. هنوز هم الهامبخش است. ما این فرصت را به او بدهکاریم.»
در پرتغال برخلاف بسیاری از نقاط اروپا هنوز اجماع کاملی درباره کنار گذاشتن رونالدو وجود ندارد. در بخش زیادی از اروپا این دیدگاه شکل گرفته که دوران او در سطح ملی باید به پایان رسیده باشد.
رقابتهای قهرمانی اروپا ۲۰۲۴ برای او ناامیدکننده بود، تورنمنتی که در آن تنها در یکی از شش مسابقه تعویض شد و حتی یک گل هم به ثمر نرساند. آمادهسازی او برای این جام جهانی نیز چندان امیدوارکننده نبوده است.
در دیدار تدارکاتی پرتغال مقابل نیجریه رونالدو پس از از دست دادن سه موقعیت خوب در پیروزی دو بر یک تیمش منزوی و در فکر فرو رفته به نظر میرسید. در بازی دوستانه بعدی برابر شیلی نیز چهار فرصت دیگر را از دست داد و نتوانست از آنها استفاده کند.
او در کمپ تیم ملی در حومه لیسبون، پیش از حرکت به سمت فرودگاه برای این سفر در جمع خبرنگاران و در پاسخ به انتقادات صحبت کرد.
این برنده پنجباره توپ طلا گفت: «از نظر بدنی؟ از نظر بدنی احساس خوبی دارم. شما بازیها را ندیدید؟ فکر میکنم در شرایط خوبی هستم. ما نسل بسیار خوبی داریم. مطمئنم این نسل شادیهای زیادی برای مردم پرتغال به ارمغان خواهد آورد.»
نشانههایی از توانایی این نسل بدون حضور او زمانی دیده شد که رونالدو در بازی مقدماتی نوامبر به دلیل ضربه آرنج به بازیکن حریف اخراج شد، اخراجی که باید باعث محرومیت او از شروع جام جهانی میشد. با این حال پرتغال در بازی بعدی بدون او ارمنستان را ۹ بر یک در هم کوبید.
اما به نظر میرسد رونالدو در یک «اکوسیستم فوتبالی» متفاوت از دیگران زندگی میکند.
آنچه بیشتر مردم پرتغال بر سر آن توافق دارند این است که سرمربی تیم ملی پرتغال یعنی مارتینز باید در مورد محدود کردن دقایق بازی رونالدو قاطع باشد و اجازه ندهد حضور او به بهای آسیب به ساختار تیم تمام شود.
او حتی احتمال حضور رونالدو در جام جهانی ۲۰۳۰ در سن ۴۵ سالگی را رد نکرده و گفته است: «هیچکس نباید در این مورد تردید کند. او شایسته آن است.»
پس از اخراج رونالدو مقابل ایرلند، مارتینیز گفته بود او باید به خاطر اینکه در ۲۲۵ بازی ملی قبلی اخراج نشده بود، مورد تقدیر قرار بگیرد.
بازیهای مرحله گروهی پرتغال برابر کنگو و پرتغال این فرصت را فراهم میکند که رونالدو به اولین بازیکنی تبدیل شود که در شش دوره جام جهانی گلزنی کرده است، آن هم پیش از پایان مرحله گروهی. اگر این اتفاق بیفتد او همچنین با رکورد ملی اوزه بیو در تعداد ۹ گل جام جهانی برابر خواهد شد.
قهرمانی پرتغال در جام جهانی با رونالدو؟ بعید است، اما غیرممکن نیست.
قهرمانی برای اولین بار و یک وداع باشکوه برای یکی از بزرگترین بازیکنانی که تاکنون پا به زمین فوتبال گذاشته است. چه داستانی خواهد شد. صرفِ امکان وقوع چنین روایتی به ما آرمانگرایان میگوید که درست است او اینجا باشد و در حال شکل دادن به شاید شگفتانگیزترین «آخرین رقص» تاریخ فوتبال باشد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مروری بر فهرست مهمترین فیلمهای تابستان ۲۰۲۶ هالیوود
موردانتظارترین فیلمهای تابستان ۲۰۲۶؛ از اودیسه نولان و فیلم جدید اسپیلبرگ تا داستان اسباببازی ۵ و سوپرگرل
گفت و گو
