مقاومت؛ ریشه اقتدار ایران

تجربه تاریخی نشان داده‌است هرگاه این دو عنصر در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، زمینه توفیقات بزرگ و پیروزی‌های تعیین‌کننده فراهم شده است. در جنگ تحمیلی دفاع‌مقدس و همچنین در تحولات و جنگ‌های ۱۲روزه و رمضان نیز می‌توان نقش همین دو رکن را به‌وضوح مشاهده کرد. حضور گسترده و پررنگ مردم در عرصه‌های مختلف، همواره تضمین‌کننده تداوم پیروزی‌ها بوده و نشان داده که سرمایه اصلی کشور، انسجام و همراهی مردم است.
در حقیقت، بازتولید پیروزی‌هایی که در مقاطع مختلف تجربه شده، تنها متکی به توان نظامی نبوده، بلکه در کنار جایگاه رهبری و هدایتگری، این حضور جدی مردم در صحنه‌های اجتماعی و ملی است که نقش بنیادین ایفا می‌کند. هر زمان مردم با آگاهی، درایت و احساس مسئولیت به میدان آمده‌اند، بسیاری از سناریوهای دشمنان برای ایجاد آشوب و بی‌ثباتی خنثی شده است.
دشمنان ایران همواره بر ایجاد ناآرامی اجتماعی و برهم‌زدن انسجام داخلی حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند، اما حضور مردم در خیابان‌ها و عرصه‌های اجتماعی، بارها این محاسبات را برهم زده‌است. همین حضور میدانی و ملی، کشور را در برابر فشارها و تهدیدهای خارجی در موقعیت برتر قرار داده و مانع تحقق اهداف دشمنان شده است. مقاومت ملی ایرانیان نیز ریشه‌ای عمیق در تاریخ این سرزمین دارد. ملت ایران در طول قرن‌ها، هرگاه احساس کرده‌اند که حضور بیگانگان می‌تواند منافع ملی را تهدید کند، با اتحاد و ایستادگی در برابر آن ایستاده‌اند. از مبارزات مردم جنوب و قیام رئیسعلی دلواری گرفته تا نهضت میرزای شیرازی، سردار جنگل، قیام ستارخان و باقرخان و همچنین مجاهدت‌های بی‌بی‌ مریم بختیاری، همگی بخشی از حافظه تاریخی مقاومت ملت ایران هستند.
این پیشینه تاریخی نشان می‌دهد که مقاومت برای ایرانیان، بخشی از هویت ملی و تاریخی این ملت به‌شمار می‌رود. هرگاه پای دفاع از کشور، تمامیت ارضی و منافع ملی در میان بوده، مردم همچون سپری پولادین و متحد در برابر تهدیدها ایستاده‌اند و همین روحیه سبب شده است که ایران در بزنگاه‌های حساس تاریخی، شکست‌ناپذیر باقی بماند.
اقتدار امروز جمهوری اسلامی نیز بیش از هر چیز بر همین پشتوانه مردمی و فرهنگ ایثار و مقاومت استوار است. جایگاه منطقه‌ای ایران، ریشه در انسجام ملی، اعتماد مردم و فرهنگ مقاومت دارد؛ فرهنگی که از خرمشهر تا امروز، همچنان مهم‌ترین عامل اقتدار و امنیت کشور محسوب می‌شود.