مدیر شیرخوارگاه حضرت آمنه(س) در گفتوگو با «جامجم» عنوان کرد
ناگفتهها از روزهای جنگی شیرخوارگاه آمنه
در جنگ رمضان، بسیاری از مناطق مسکونی و غیرنظامی مورد هدف حملات هوایی دشمن قرار گرفتند؛ در میان این حملات، اطراف شیرخوارگاه آمنه نیز بارها هدف اصابت و انفجار قرار گرفت؛ شدت انفجارها بهحدی بود که شیشههای شیرخوارگاه فرو ریخت و بخشهایی از ساختمان آسیب دید. نگرانی اصلی کارکنان شیرخوارگاه، حفظ جان کودکانی بود که بیپناهتر از همیشه در معرض خطر قرار گرفته بودند. همین موضوع باعث شد پیش از شدتگرفتن حملات، مسئولان شیرخوارگاه روند تخلیه کودکان را آغاز کنند تا از آسیبهای احتمالی جلوگیری شود. آنچه در روزهای بحرانی شیرخوارگاه آمنه گذشت، تنها روایت آسیب به یک ساختمان نیست؛ روایت کودکانی است که باید از هرگونه خشونت و حمله در امان باشند و در فضایی امن کودکی کنند، نه آنکه با صدای انفجار و ترس از مرگ روزگار بگذرانند. درباره جزئیات این حملات، نحوه انتقال کودکان و شرایط دشوار آنروزها با منیژه جابری، مدیر شیرخوارگاه آمنه گفتوگو کردهایم.
در زمان جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، چه اقداماتی برای حفظ امنیت کودکان شیرخوارگاه آمنه انجام شد؟
با توجه به اینکه شیرخوارگاه آمنه در منطقهای قرار دارد که اطراف آن مراکز نظامی، ناجا و سایر مراکز حساس مستقر هستند، در هر دو مقطع جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان، اطراف شیرخوارگاه مورد اصابت قرار گرفت. در جنگ ۱۲ روزه، بهمحض اطلاع از آغاز حملات نظامی، بلافاصله اقدامات لازم برای دورکردن کودکان شیرخوارگاه از منطقه انجام شد. براساس سیاست سازمان و اجرای طرح میزبان، با خانوادههایی که پیشتر در کمیته مربوطه تایید شده بودند تماس گرفتیم و تعداد زیادی از کودکان به خانوادههای میزبان سپرده شدند تا در محیطی امن نگهداری شوند. سایر کودکان نیز به پناهگاهی امن منتقل شدند. با توجه به این که شیرخوارگاه شبیر زیرزمین امنی دارد، کودکان بههمراه مربیان، مسئولان بخش و کادر درمان به آنجا منتقل شدند و تا زمان بازگشت شرایط عادی در همان محل اسکان داشتند. پس از اطمینان از برقراری امنیت، کودکان دوباره به شیرخوارگاه آمنه بازگشتند. در جنگ ۱۲ روزه خسارتی به مجموعه وارد نشد اما در جنگ رمضان شرایط متفاوت بود. صبح ۹ اسفند و همزمان با آغاز حملات، دوباره با خانوادههای میزبان تماس گرفتیم و حدود ۴۷ کودک به این خانوادهها منتقل شدند. کودکان مبتلا به بیماری EB یا بیماری پروانهای که نیاز به مراقبت تخصصی داشتند، همراه با کادر درمان و مربیان به پناهگاه شیرخوارگاه شبیر انتقال داده شدند. روز بعد، یعنی ۱۰ اسفند، حوالی ساعت ۱۱:۳۰، منطقه پشت شیرخوارگاه آمنه هدف قرار گرفت. شدت انفجار بهحدی بود که تمام شیشههای شیرخوارگاه فرو ریخت و دیوارها و سقفهای کاذب مجموعه نیز آسیب دید و حتی تکههایی از پرتابهها در حیاط مجموعه پخش شده بود.
آیا در جریان جنگ ۱۲ روزه یا جنگ رمضان، کودکان یا پرسنل شیرخوارگاه آسیب دیدند؟
خوشبختانه هیچیک از کودکان آسیب ندیدند، زیرا پیش از حملات، شیرخوارگاه تخلیه شده بود. در روز ۱۰ اسفند تنها، من و نگهبان در مجموعه حضور داشتیم؛ آن هم برای ارسال پوشک، شیرخشک و اقلام ضروری به محل استقرار کودکان در شیرخوارگاه شبیر. پس از بارگیری و ارسال وسایل، منطقه اطراف شیرخوارگاه حدود ۱۱ بار بمباران شد. در همان لحظات، شیشهها فرو ریخت و شدت موج انفجار باعث شد به دیوار و کنار پلهها برخورد کنم تا بتوانم خودم را به نمازخانه شیرخوارگاه برسانم. خوشبختانه آسیب جدی ندیدم و فقط دچار صدمهای جزئی شدم.
در جریان جنگ رمضان چه اقداماتی برای حفاظت از کودکان شیرخوارگاه آمنه انجام شد؟
صبح ۹ اسفند، حدود ساعت ۹:۳۰، مطلع شدیم حملات جدیدی علیه کشور آغاز شده است. بلافاصله جلسه مدیریت بحران در دفتر مدیریت شیرخوارگاه آمنه با حضور مدیرکل بهزیستی استان تهران، مدیر شمیرانات، روابط عمومی، حراست و سایر مسئولان برگزار شد. در این جلسه تصمیم گرفته شد بدون هیچ وقفهای برای حفظ امنیت کودکان و پرسنل شیرخوارگاه اقدامات فوری انجام شود.
در نخستین اقدام، واحد مددکاری فعال شد و همه مددکاران با خانوادههایی که پیشتر در کمیته طرح میزبان تایید شده بودند تماس گرفتند. در کنار این مجموعه، دو گروه دیگر نیز در شیرخوارگاه آمنه مستقر هستند که در شناسایی خانوادههای میزبان، برقراری ارتباط اولیه با کودکان و هماهنگیهای لازم همکاری میکنند. همزمان، برای کودکانی که بهدلیل شرایط درمانی نیاز به مراقبت ویژه داشتند، از جمله کودکان مبتلا به بیماری پروانهای، پزشکان و کادر پرستاری تجهیزات دارویی و درمانی و سایر لوازم ضروری را آماده کردند تا این کودکان تحت مراقبت تخصصی باقی بمانند. خانوادههای میزبان به شیرخوارگاه مراجعه کردند و براساس شرایط هر خانواده، کودکان به آنها سپرده شدند. علاوه بر کودکان شیرخوارگاه، در مرکز یاس که در مجموعه آمنه فعال است، دختران ۷ تا ۱۲ سال نیز نگهداری میشدند که آنها هم ساماندهی شدند. در مجموع، با آغاز جنگ رمضان حدود ۴۷ کودک وارد خانوادههای میزبان شدند و حدود ۱۱ کودک نیز به پناهگاه شیرخوارگاه شبیر منتقل شدند. حتی تعدادی از کودکانی که شرایط واگذاری بهعنوان فرزندخواندگی را داشتند، بهسرعت به خانوادههای متقاضی سپرده شدند و تنها تعداد محدودی به پناهگاه انتقال یافتند. استقبال خانوادهها از طرح میزبان بسیار گسترده بود و روند ساماندهی کودکان بهسرعت انجام شد؛ بهطوری که تا ساعت ۱۶:۳۰ همان روز، هیچ کودک و پرسنلی در شیرخوارگاه باقی نمانده بود و تنها من و نگهبان در مجموعه حضور داشتیم. پس از پایان جنگ ۱۲ روزه، کودکانی که در پناهگاه مستقر بودند به شیرخوارگاه بازگشتند و برخی از کودکانی که نزد خانوادههای میزبان بودند نیز با فاصله زمانی به مرکز بازگردانده شدند اما با آغاز جنگ رمضان دوباره روند تخلیه انجام شد. در حال حاضر نیز با تصمیم مدیرکل بهزیستی استان تهران، هنوز اجازه بازگشت کامل کودکان به شیرخوارگاه صادر نشده تا اطمینان کامل از عادیبودن شرایط حاصل شود.
برآوردی از میزان خسارت وارد شده به شیرخوارگاه انجام شده است؟
در جریان حملات، ساختمان شیرخوارگاه در بخشهای مختلف دچار ترکهای عمیق شد. همچنین شیشههای مجموعه آسیب جدی دیدند که فقط خسارت شیشهها حدود ۱۰۰ میلیون تومان برآورد شده است. سقفهای کاذب نیز آسیب دیدهاند و در حال حاضر عملیات تعمیر آنها در حال انجام است اما هنوز برآورد نهایی هزینهها مشخص نشده است. برای مستندسازی این حملات نیز تصاویر و فیلمهای مربوط به آن روز جمعآوری و ثبت شده است. در روند بازسازی و رسیدگی به خسارات، هم بهزیستی استان تهران و هم شهرداری تهران همکاری و همراهی قابلتوجهی با شیرخوارگاه داشتهاند.
جنگ در ذات خود غیرمنصفانه است و حمله به مراکز مسکونی، درمانی و بهویژه شیرخوارگاهها بههیچعنوان قابل قبول نیست. کودکانی که در این مراکز زندگی میکنند بیگناه هستند و ممکن بود در این حملات آسیب ببینند. بههمین دلیل، چنین اقداماتی کاملا محکوم است.
با توجه به اینکه شیرخوارگاه آمنه در منطقهای قرار دارد که اطراف آن مراکز نظامی، ناجا و سایر مراکز حساس مستقر هستند، در هر دو مقطع جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان، اطراف شیرخوارگاه مورد اصابت قرار گرفت. در جنگ ۱۲ روزه، بهمحض اطلاع از آغاز حملات نظامی، بلافاصله اقدامات لازم برای دورکردن کودکان شیرخوارگاه از منطقه انجام شد. براساس سیاست سازمان و اجرای طرح میزبان، با خانوادههایی که پیشتر در کمیته مربوطه تایید شده بودند تماس گرفتیم و تعداد زیادی از کودکان به خانوادههای میزبان سپرده شدند تا در محیطی امن نگهداری شوند. سایر کودکان نیز به پناهگاهی امن منتقل شدند. با توجه به این که شیرخوارگاه شبیر زیرزمین امنی دارد، کودکان بههمراه مربیان، مسئولان بخش و کادر درمان به آنجا منتقل شدند و تا زمان بازگشت شرایط عادی در همان محل اسکان داشتند. پس از اطمینان از برقراری امنیت، کودکان دوباره به شیرخوارگاه آمنه بازگشتند. در جنگ ۱۲ روزه خسارتی به مجموعه وارد نشد اما در جنگ رمضان شرایط متفاوت بود. صبح ۹ اسفند و همزمان با آغاز حملات، دوباره با خانوادههای میزبان تماس گرفتیم و حدود ۴۷ کودک به این خانوادهها منتقل شدند. کودکان مبتلا به بیماری EB یا بیماری پروانهای که نیاز به مراقبت تخصصی داشتند، همراه با کادر درمان و مربیان به پناهگاه شیرخوارگاه شبیر انتقال داده شدند. روز بعد، یعنی ۱۰ اسفند، حوالی ساعت ۱۱:۳۰، منطقه پشت شیرخوارگاه آمنه هدف قرار گرفت. شدت انفجار بهحدی بود که تمام شیشههای شیرخوارگاه فرو ریخت و دیوارها و سقفهای کاذب مجموعه نیز آسیب دید و حتی تکههایی از پرتابهها در حیاط مجموعه پخش شده بود.
آیا در جریان جنگ ۱۲ روزه یا جنگ رمضان، کودکان یا پرسنل شیرخوارگاه آسیب دیدند؟
خوشبختانه هیچیک از کودکان آسیب ندیدند، زیرا پیش از حملات، شیرخوارگاه تخلیه شده بود. در روز ۱۰ اسفند تنها، من و نگهبان در مجموعه حضور داشتیم؛ آن هم برای ارسال پوشک، شیرخشک و اقلام ضروری به محل استقرار کودکان در شیرخوارگاه شبیر. پس از بارگیری و ارسال وسایل، منطقه اطراف شیرخوارگاه حدود ۱۱ بار بمباران شد. در همان لحظات، شیشهها فرو ریخت و شدت موج انفجار باعث شد به دیوار و کنار پلهها برخورد کنم تا بتوانم خودم را به نمازخانه شیرخوارگاه برسانم. خوشبختانه آسیب جدی ندیدم و فقط دچار صدمهای جزئی شدم.
در جریان جنگ رمضان چه اقداماتی برای حفاظت از کودکان شیرخوارگاه آمنه انجام شد؟
صبح ۹ اسفند، حدود ساعت ۹:۳۰، مطلع شدیم حملات جدیدی علیه کشور آغاز شده است. بلافاصله جلسه مدیریت بحران در دفتر مدیریت شیرخوارگاه آمنه با حضور مدیرکل بهزیستی استان تهران، مدیر شمیرانات، روابط عمومی، حراست و سایر مسئولان برگزار شد. در این جلسه تصمیم گرفته شد بدون هیچ وقفهای برای حفظ امنیت کودکان و پرسنل شیرخوارگاه اقدامات فوری انجام شود.
در نخستین اقدام، واحد مددکاری فعال شد و همه مددکاران با خانوادههایی که پیشتر در کمیته طرح میزبان تایید شده بودند تماس گرفتند. در کنار این مجموعه، دو گروه دیگر نیز در شیرخوارگاه آمنه مستقر هستند که در شناسایی خانوادههای میزبان، برقراری ارتباط اولیه با کودکان و هماهنگیهای لازم همکاری میکنند. همزمان، برای کودکانی که بهدلیل شرایط درمانی نیاز به مراقبت ویژه داشتند، از جمله کودکان مبتلا به بیماری پروانهای، پزشکان و کادر پرستاری تجهیزات دارویی و درمانی و سایر لوازم ضروری را آماده کردند تا این کودکان تحت مراقبت تخصصی باقی بمانند. خانوادههای میزبان به شیرخوارگاه مراجعه کردند و براساس شرایط هر خانواده، کودکان به آنها سپرده شدند. علاوه بر کودکان شیرخوارگاه، در مرکز یاس که در مجموعه آمنه فعال است، دختران ۷ تا ۱۲ سال نیز نگهداری میشدند که آنها هم ساماندهی شدند. در مجموع، با آغاز جنگ رمضان حدود ۴۷ کودک وارد خانوادههای میزبان شدند و حدود ۱۱ کودک نیز به پناهگاه شیرخوارگاه شبیر منتقل شدند. حتی تعدادی از کودکانی که شرایط واگذاری بهعنوان فرزندخواندگی را داشتند، بهسرعت به خانوادههای متقاضی سپرده شدند و تنها تعداد محدودی به پناهگاه انتقال یافتند. استقبال خانوادهها از طرح میزبان بسیار گسترده بود و روند ساماندهی کودکان بهسرعت انجام شد؛ بهطوری که تا ساعت ۱۶:۳۰ همان روز، هیچ کودک و پرسنلی در شیرخوارگاه باقی نمانده بود و تنها من و نگهبان در مجموعه حضور داشتیم. پس از پایان جنگ ۱۲ روزه، کودکانی که در پناهگاه مستقر بودند به شیرخوارگاه بازگشتند و برخی از کودکانی که نزد خانوادههای میزبان بودند نیز با فاصله زمانی به مرکز بازگردانده شدند اما با آغاز جنگ رمضان دوباره روند تخلیه انجام شد. در حال حاضر نیز با تصمیم مدیرکل بهزیستی استان تهران، هنوز اجازه بازگشت کامل کودکان به شیرخوارگاه صادر نشده تا اطمینان کامل از عادیبودن شرایط حاصل شود.
برآوردی از میزان خسارت وارد شده به شیرخوارگاه انجام شده است؟
در جریان حملات، ساختمان شیرخوارگاه در بخشهای مختلف دچار ترکهای عمیق شد. همچنین شیشههای مجموعه آسیب جدی دیدند که فقط خسارت شیشهها حدود ۱۰۰ میلیون تومان برآورد شده است. سقفهای کاذب نیز آسیب دیدهاند و در حال حاضر عملیات تعمیر آنها در حال انجام است اما هنوز برآورد نهایی هزینهها مشخص نشده است. برای مستندسازی این حملات نیز تصاویر و فیلمهای مربوط به آن روز جمعآوری و ثبت شده است. در روند بازسازی و رسیدگی به خسارات، هم بهزیستی استان تهران و هم شهرداری تهران همکاری و همراهی قابلتوجهی با شیرخوارگاه داشتهاند.
جنگ در ذات خود غیرمنصفانه است و حمله به مراکز مسکونی، درمانی و بهویژه شیرخوارگاهها بههیچعنوان قابل قبول نیست. کودکانی که در این مراکز زندگی میکنند بیگناه هستند و ممکن بود در این حملات آسیب ببینند. بههمین دلیل، چنین اقداماتی کاملا محکوم است.
