طلا به‌یاد میناب

بعد از کسب مدال طلای دو ضرب و شکستن رکورد جهان، همه منتظر بودند تا علیرضا بار دیگر روی تخته تاجگذاری کند. اما او کاری کرد تا حال و هوای این روزهای کشور عزیزمان و مردم آن را به همه‌ دنیا نشان دهد. او روی پیراهنش نام شهدای میناب و عدد ۱۶۸ را نوشته بود تا در یکی از مهم‌ترین رویدادهای مهم ورزشی دنیا، یاد و خاطره کودکان بی‌گناه کشته شده مدرسه شجره طیبه در شهر میناب را زنده نگه دارد. 
حدود دو سال پیش و در مسابقات جهانی بود که دنیای وزنه‌برداری با چهره تازه‌ای رو‌به‌رو شد. پسری جوان از شهر قائمشهر به مبارزه به بزرگان سنگین وزن دنیا رفت و با اقتدار روی سکوی اول ایستاد. همان جا هم ذکر گفتن‌های علیرضای جوان و گریه‌هایش پس از کسب مدال طلا به قدری پررنگ شد که خود آن قهرمانی تا حدودی به سایه رفت. بعد از آن مسابقات، یوسفی یک عمل سنگین جراحی روی زانویش انجام داد و مسابقات به دور بود. حال بعد از دو سال، او روز گذشته روی تخته برگشت و وزنه‌هایی زد که بدون شک خط و نشان برای سایر رقبا به حساب می‌آید. 
یوسفی در حرکت یک‌ضرب ابتدا وزنه‌های ۱۷۷ و ۱۸۴ کیلوگرم را با موفقیت مهار کرد، اما در تلاش سوم وزنه ۱۸۹ کیلوگرمی را از دست داد و در نهایت به مدال برنز این بخش رسید. همانطور که همه انتظار داشتند، هنرنمایی یوسفی در ضربات دو ضرب بود. در حالی که تمام وزنه‌برداران ضربات خود را زده بودند، یوسفی برای مهار وزنه ۲۴۸ کیلوگرم روی تخته رفت و با مهار آن، توانست مدال طلایش را در همان حرکت نخست مسجل کند. 
او در ادامه و برای شکستن رکورد دنیا، ۱۳ کیلوگرم وزنه‌اش را بالاتر برد. او در بار دوم در مهار وزنه ۲۶۱ کیلوگرم ناموفق بود، اما در بار سوم با صلابت وزنه را بالای سر برد ورکورد دنیا دراین زمینه را به نام خودش ثبت کرد.(رکوردهای وزنه‌برداری جهان پس از تغییر اوزان پاک شده است و حدنصاب‌های جدید برای اوزان مختلف در نظر گرفته شده است.) 
پیش از یوسفی، علیرضا نصیری در وزنه ۱۱۰ کیلیوگرم روی تخته رفت. او گرچه هر سه وزنه خود در حرکت یک ضرب را اوت کرد، اما با بالای سر بردن وزنه‌های ۲۲۱ و ۲۳۱ توانست بالاتر از هوان‌ ها لیو از چین به مدال طلای دو ضرب این وزن دست پیدا کند.