اعتراضات و مرز خطرناک اغتشاش

تحریم‌ها، فشارهای اقتصادی و حتی حملات مستقیم یا غیرمستقیم رژیم‌صهیونیستی که با حمایت آمریکا صورت گرفته، همگی در امتداد همین مسیر قابل تحلیل است. این‌ها هزینه‌هایی است که ملت ایران برای صیانت از استقلال خود می‌پردازد. مردم زمانی مشکلات را تحمل می‌کنند که به حاکمیت اعتمادکافی داشته باشند.در دوره‌هایی که این اعتماد وجود داشته، همین پشتوانه مردمی توانسته تضمین‌کننده استقلال کشور در عرصه‌های راهبردی و گفتمان‌های سیاسی - بین‌المللی باشد اما امروز در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که فشار اقتصادی به‌شدت معیشت مردم را تحت تاثیر قرار داده است. نگرانی نسبت به آینده، کاهش قدرت خرید و تضعیف پایداری اقتصادی، دغدغه‌ای واقعی و ملموس برای بخش بزرگی از جامعه شده است. از این منظر، اعتراض مردم نه‌تنها قابل درک بلکه حقی طبیعی است. مردم حق دارند نگران باشند و مطالبات خودرا بیان کنند.درعین حال، باید توجه داشت که در شرایطی که کشور دربرابرگفتمان مسلط جهانی مقاومت می‌کندوهزینه استقلال خودرامی‌پردازد، بستر اعتراضات می‌تواند زمینه سوءاستفاده دشمن را فراهم کند.ازهمین‌رو،هوشیاری یک ضرورت است.هوشیاری به این معناست که حاکمیت، پیش ازهرچیز،اعتراضات رابپذیرد، برای آن احترام قائل شود، گوش شنوا داشته باشد و برای رفع دغدغه‌های مردم همت کند. در کنار این فهم درست، زبان اقناع، برنامه‌های اصلاحی و ترمیمی و پاسخگویی شفاف، از الزامات جدی این مسیراست. اگر این الزامات موردتوجه قرار گیرد، می‌توان انتظار داشت که مردم خود مرز روشنی میان اعتراض و اغتشاش ترسیم کنند. 
بستر اغتشاش همین اعتراضات است و اغتشاش زمانی شکل می‌گیرد که اعتراض به‌درستی مدیریت نشود و گوش شنوایی در کنار آن وجود نداشته باشد. درچنین شرایطی، اغتشاش بربدنه اعتراض سوارمی‌شودوبه کشورآسیب می‌زند.در خصوص دخالت خارجی، از جمله اظهارات اخیر ترامپ، باید تاکید کرد که دخالت در امور داخلی ایران همواره محکوم بوده است. دخالت خارجی فقط به‌معنای تهاجم نظامی نیست‌؛ دخالت سیاسی و تلاش برای تابع‌کردن ابزارقدرت ایران به منافع سلطه‌طلبانه آمریکا نیز مصداق آشکار آن است. در شرایطی که آمریکا در کمتر از ۱۵ ماه شاهد قتل عام فجیع بیش از ۷۰ هزار نفر در غزه بوده، نمی‌تواند مدعی حقوق بشر شودیابه بهانه احتمال آسیب‌دیدن چند نفر درجریان کنترل اغتشاشات،ژست مداخله‌گرایانه بگیرد. این رفتارها بیش از آن‌که واقعی باشد، هیاهوی تبلیغاتی و جنگ روانی برای برهم‌زدن ذهنیت جامعه است و نه اعتبار دارد، نه ارزش. در این مورد هم هوشیاری حاکمیت بسیار مهم است.