جهان گرمایی ، فرصتی برای جهانگرایی

حضور تاریخی محمود احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا و شیوه مواجهه منفعلانه ، عصبی و کینه ورزانه اردوگاه پرادعای غرب با انتشار اندیشه های وی ، بی گمان بسیاری از وجدان های بیدار

کد خبر: ۱۴۸۴۴۴

و اذهان بی طرف جامعه جهانی را بیش از پیش ، با ناسازه ای (پارادوکس) حیرت آور در جهان به اصطلاح دموکراتیک آشنا کرد.
شهروندان جامعه جهانی به چشم و گوش خود دیدند و شنیدند چگونه در یک محیط دانشگاهی ، آن هم در پایتخت فرهنگی ایالات متحده امریکا (نیویورک) ، شنیدن بی واسطه سخنان یک رئیس جمهور می تواند چنان خطرآفرین ارزیابی شود که پیشاپیش بیانیه ای سیاسی ، جانبدارانه ، بی ادبانه و توهین آمیز در مخالفت آن قرائت شود.
vبا وجود این ، بسیار خوشحالم که عالی ترین مقام جمهور وطنم در کمال خونسردی و آرامش درسی فراموش نشدنی از شیوه سلوک انسانی را به مدعیان دموکراسی ارائه کرد و هیچ گاه در کلام خویش ، رنگ و بویی از خشم و نفرت و استهزائ دیده نشد.هرچند بسیار آرزو داشتم دست کم در بخشی از سخنان رئیس جمهور کشورم افزون بر مسائل و پرسشهای مهمی که بدرستی مطرح شده و لکنت های مدیریت کنونی حاکم بر جهان را فاش کرد ملاحظات زیست محیطی جهان حاضر نیز به چالش کشیده می شد ، همان ملاحظاتی که 2 کشور ایالات متحده امریکا و استرالیا در صدر گروهی از ممالک آلوده کننده محیط زیست و گرماساز جهان قرار گرفته اند.
کشورهایی که آشکارا به دلیل حفظ منافع و خودخواهی های اقتصادی کوتاه مدت خویش از پیوستن به پیمان های جهانی مرتبط نظیر کیوتو ، سر باز زده و حتی با ارعاب یا تطمیع گروهی از دانشمندان خویش کوشیده اند بخشی از خطرات روزافزون جهان گرمایی (global warming) را انکار یا کمرنگ کنند. به نحوی که در پژواکی کم نظیر چند هزار نفر از دانشمندان امریکایی که میان آنها نام دهها تن از برندگان جایزه نوبل هم به چشم می خورد با ارسال نامه ای به جورج بوش (در سال 2003) از او خواستند تا بیش از این با آغشته کردن مصلحت های سیاسی به واقعیت های علمی ، اعتبار یافته های پژوهشی را به زیرسوال نبرد.به باور نگارنده ، تاکید آقای احمدی نژاد بر این واقعیت شرم آور، آن هم در فضای یکی از معتبرترین دانشگاه های امریکا می توانست بیش از این بر برتری استدلالی سخنانشان افزوده و توجه مستمعان دانشگاهی و انبوه طرفداران محیط زیست را نیز به سوی خود جلب کند.
به هر حال این که چرا ایشان در سخنان خویش دولت امریکا را از منظر شعارها و ژست های زیست محیطی اش به چالش نکشاندند ، موضوع بحث این ستون نیست بلکه صرفا خواستم در نخستین بخش از مجموعه گفتارهایی که به بهانه گرمایش زمین در همین ستون به رشته تحریر درخواهد آمد ، توجه خوانندگان گرامی را به اهمیت و وزن غیرقابل انکار ، انگاره های زیست محیطی در جهان پویای امروز جلب کنم.