بحران در میانمار ردای سرخ در برابر گلوله آتشین

میانمار ؛ این روزها خط خبری را اگر دنبال کرده باشید این نام را زیاد شنیدهاید. میانمار نام کشوری است که خیلی از مردم دنیا حتی نمیدانند کجای نقشه جهان است.

کد خبر: ۱۴۷۳۲۵

برخیها ممکن است به دلیل آنکه نام آن را زیاد نشنیدهاند آن را کشوری آفریقایی تصور کنند ، شاید هم امریکای لاتین.
حالا در اواخر سال 2007 تظاهراتهای بیامان و مکرر میانماریها، جهانیان را واداشته است تا به نقشههایی که از جهان دایره ای شکلمان در گوشه و کنار کتابخانههایشان نگهداری میکنند رجوع کرده تا بفهمند میانمار یا همان که در گذشته برمه نام داشت؛ در کجای دنیا واقع شده و این همه جماعت سرخپوش با آن چهرههای عجیب و غریب از کجا سردرآوردهاند.
برای آنهایی که بیشتر می دانند نیز این سوال پدید آمده است که این تعداد انبوه از راهبان بودایی آرام ، با آن لباسهای زعفرانی رنگ و چهره پررمز و رازشان که بیشتر از آنها نشستن در گوشه ای و تفکر و طلب آرامش انتظار می رود ، چه شد که ناگهان از صومعهها بیرون ریختند و مردم را در اعتراض به حکومت 45 ساله دیکتاتوران نظامی همراه شدند ولی البته میانمار کشوری فقیر در میان کشورهای دیگر اسیای جنوبی و جنوب شرقی است که چین، لائوس، تایلند، هند ، بنگلادش و آبهای اقیانوس هند آن را به محاصره خوه درآوردهاند.
کشوری فقیر که تنها یکبار شانس انتخاب داشت و زمانیکه حزب آنگ سانگ سوکی را به پارلمان فرستادند تا او را به کرسی نخست وزیری بنشاند ، حکومت نظامیان برمه این انتخاب را بر نتافت و به رای مردم پشت کرد و انتخاب اول آنها را زندانی کرد.
از 19 سپتامبر که صدها نفر از میانماریها در اعتراض به استبداد حکام نظامی و در واکنش به افزایش بیسابقه قیمت سوخت در این کشور، خیابانهای یانگون را به تصرف قدمهایشان درآوردند، روز به روز بر تعداد معترضان افزوده شده و حتی راهبان سرخپوش عزلتنشین نیز برای احقاق حقوق از دست رفته ملت به جماعت پیوستهاند.
تظاهراتهای دهها هزار نفری و حتی صد هزار نفری مردم میانمار یا همان برمه بر ضد حاکمان نظامی در حال تبدیل شدن به یکی از شدیدترین چالشهای سیاسی این کشور در دهههای اخیر است.
آخرین اعتراض و طغیان میانماریها در سال 1988 خیلی زود با رگبار مسلسلهای نظامیان به خاک و خون کشیده شد و چالش پیش آمده سیاسی، با قتلعام بیش از سه هزار نفر به سرعت پایان یافت.
حالا جامعه جهانی نگران است. آیا بار دیگر حوادث خونین سال 1989 تکرار خواهد شد؛ و یا حکام نظامی به خواسته مخالفان تن درخواهند داد؛
تا کنون گزارشها از شروع خشونتها و کشته و زخمی شدن دستکم 20 نفر از تظاهرکنندگان حکایت دارد. برخلاف چین که گمان میکند خشونتها و اعتراضات مردمی تا چند روز دیگر فروکش خواهد کرد و اوضاع به حالت عادی بازخواهد گشت؛ برخی از تحلیلگران و مخالفان حکام نظامی میانمار بر این باورند که این بار باید سرنوشت حکومت در این کشور آسیای جنوبی یکسره شود و حکام نظامی به خواسته مردم که همانا تشکیل دولتی منتخب و نه کودتایی و با زور سر نیزه و اسلحه است تن در دهند.
در چنین اوضاع و احوالی باید دید بودیستها یا همان راهبان سرخپوش که از جایگاه والا و قداست خاصی در جامعه برمه برخوردارند در برابر آتش گلولههای نظامیان چه کاری از پیش خواهند برد؛